‘Steeds meer kinderen slachtoffer’: Columnist Greet Termaat vindt oude brief van een radeloos meisje die nog steeds indruk maakt

Na jarenlang bewaren van documenten werd het tijd om weer eens wat ruimte te scheppen in mijn laptop. Een soort van herfstschoonmaak, maar dan figuurlijk gezien. Plotseling viel me een map op met de naam ‘Fatima’s brief’. Ach… zonder hem open te maken stond alles me weer helder voor de geest.

Een radeloos meisje dat bij me kwam of ik alsjeblieft een handgeschreven brief naar de Koningin wilde sturen. De inhoud maakte veel indruk op me en na 20 jaar denk ik dat er heel veel Fatima’s zijn die deze brief hadden kunnen schrijven, want het gaat maar door. Van dictatuur, oorlog en vernietiging zijn steeds meer kinderen het slachtoffer.

,,Live Koningin. Ik ben Fatima. Ik ben 14 jaar en ik woon samen met mij vader, moeder, jonger broertje en zusje in AZC. Misschien weet u dat in mij land is heel gevaarlijk en moeilijk door regime. Daarom moesten wij ons land verlaten en aziel zoeken ergens. Ik schrijf u deze brief omdat ik maak mij zorgen en ik ben bang voor leven van mij ouders...”

Veilig in Nederland, maar nog steeds bang!

,,Mij vader werd in 1999 gevangen door politie, maar is ontsnapt en naar Nederland gevlugt. Anders zou mijn vader opgehangen worden in openbaar zoals mij opa en oom van moeder...”

Onvoorstelbaar!

,,Ik had ook nog een ander broertje, maar toen politie onze vader kwam zoeken, hebben ze ons allemaal opgepakt en 15 dagen lang gemarteld in gevangenis. Mijn moeder was meerdere keren per dag mishandeld en… ik schaam me te schrijven wat naast ons gebeurde! Ook mij broertje is geslagen en overleden. Mij vader heeft psichische behandeling. Daarom heb mij moeder niet tegen hem gezecht dat mij broertje dood is. Ook gaat ze elke dag en nagt huilen. Ik weet niet wat ik moet doen, na 3 jaar spanning hebben wij een negatief gekregen van justitie. Veel jaren wachten en nu ze geloven ons niet, waarom?
Nu mij ouders zijn 2 zure mensen geworden en waar naartoe kunnen wij? Mij moeder wil niet voor ons leven omdat ze zo in eigen land heeft geleden. Zij zijn analfabeet, ik wil niet zo opgroeien. Ik wil leven vrij en rustig, zo zijn mij broertje en zusje ook. Ik wil niet terug, ik ben bang dat wij ook vermoord zullen worden, mijn enige hoop bent u! Alstublieft help ons!”

Er volgde een lieve brief met de belofte dit alles bij de IND onder de aandacht te brengen. Na nog eens 3 jaar en vele omzwervingen in ons land kwam de verblijfsvergunning. De familie viel uiteen. Maar Fatima, moeder van twee prinsesjes, leeft nu eindelijk ‘vrij en rustig’ in ons land.

Greet Termaat

Lees hier meer columns van Greet Termaat.