Columnist Greet Termaat over de afkalving van de zorg: ‘Zelfs artsen verwijzen naar internet tegenwoordig’

Mijn moeder was een wandelende medische encyclopedie, als ze had kunnen studeren dan was ze arts geworden denk ik. Met acht kinderen moest je je natuurlijk ook wel verdiepen in wondbehandeling en kinderkwalen, anders zat je elke dag bij de huisarts met een blèrend kind.

In de boekenkast stond dan ook een oud medisch handboek, waarin ze met plezier bladerde en waaruit ze haar kennis verder verspreidde door ongevraagd advies te geven. En aangezien ik in de loop der tijd dezelfde eigenschappen ben gaan ontwikkelen moet ik mijn woorden tegenwoordig vaak inslikken, want er is maar één plek waar het juiste antwoord gevonden kan worden. Eh... nee.. niet de huisarts, maar het alleswetende internet en dan met name Google.

Zelfs artsen verwijzen naar internet tegenwoordig. Zo hoorde ik van een bekende op leeftijd dat ze bij de huisarts was in verband met blaasproblemen en dat deze haar adviseerde om bekkenbodemoefeningen te gaan doen die ze bij www.huisarts.nl kon ophalen. Maar ja, hoe doe je dat? Koop een computer, ga naar een cursus en doe je best. O ja, en ondertussen zo lang mogelijk je plas ophouden!

Verdwijnen we langzamerhand achter een schermpje met een online arts, fysio- of andere therapeut? En nog wat later een AI Chatbot die ons vertelt wat te doen? Uh… wat? Dat is nu toch ook al zo? Als je belt dan moet je ook een hele rits vragen beantwoorden en dan hoor je of je door mag of niet. Tegenwoordig wordt dit ‘triage’ genoemd, je moet het allemaal maar weten. 

In hoeverre wordt dit doorgetrokken? Alleen nog artsen in poliklinieken voor telefonische of online consulten? Korte opnames en geen verpleegafdelingen meer voor langere opnames in ziekenhuizen? Verpleegzorg op een paar plaatsen in het land, zoals nu in meerdere gebieden al het geval is? Langzamerhand is er steeds meer van de langdurige ziekenzorg afgekalfd. De zorgkwaliteit gaat hiermee ook minder worden.

Vanwege te weinig capaciteit worden patiënten al heel snel weer ontslagen. Partners en familieleden krijgen les in nazorg. Katheters, drains, verbandmiddelen, enzovoorts worden meegegeven naar huis. Dus wat kan er nu fout gaan? Nou ja, geregeld komen patiënten met complicaties weer terug. En als een arts een patiënt met mogelijk hartfalen niet kwijt kan in twee ziekenhuizen en pas véél later in een ziekenhuis verder weg, wordt het er niet beter op.

Maar statistisch gezien slaat de meerderheid zich er, hoe dan ook, wel doorheen. Kwestie van kansberekening, toch? Dus hierbij ongevraagd advies: Zorg maar goed voor jezelf!

Greet Termaat