Hip buurdorp

Kom, dacht ik, laat ik eens reageren op een oproep in Ermelo’s Weekblad om een stukje te schrijven. In deze barre tijden moet je je vermaak toch ergens weghalen, nietwaar?

Na lang wikken en wegen wat ingestuurd en laat ik nu ook nog uitgenodigd worden om voor de mensen in Ermelo columns te schrijven! Oei, wat een uitdaging!

Ik ben niet geboren en getogen in Ermelo, maar in Putten. De afstand is maar vijf kilometer, maar 60 jaar geleden (oef, ben ik al zo oud?) was dat voor mij bijna het einde van de wereld!

Dat beeld kreeg ik toen we ’s zondags wel eens langs Groevenbeek naar de hei wandelden, vanwaar we de huizen en landerijen van Ermelo heel in de verte aan de horizon zagen liggen.

En als je ziek was of een oor moest doorgeprikt worden dan ging je naar Ziekenhuis Salem met de bus. Deze stopte in Ermelo bij een gebouw met grote letters VAD en een rond dak. Ernaast was een grote hal waarin allemaal mooie gele bussen op een rij stonden, zeer indrukwekkend!

Maar als teenagers ontdekten we de dorpshal in het hippe buurdorp Ermelo, waar beroemde bands als Tee Set, Golden Earring en George Baker Selection kwamen optreden.

Bij het optreden van deze laatste band stond ik in de pauze mijn haar te kammen in een halletje bij de toiletten (in die tijd al genderneutraal, haha), toen iemand mij op de schouder tikte en vroeg of hij mijn kam kon lenen.

Ik draaide me om en daar stond George Baker met zijn mooie lange zwarte haar. Mijn adem stokte en beduusd gaf ik hem mijn kam. Kon geen woord uitbrengen, maar hij bedankte me vriendelijk en ging naar het podium. Mijn vriendinnen geloofden er geen woord van, maar die éne lange zwarte haar in mijn kam, dat was bewijs genoeg.

Dit zijn mijn vroegste herinneringen aan Ermelo, nu woon ik hier al enkele jaren en dat bevalt prima!