Een ‘knallend’ afscheid voor columnist Greet Termaat: ‘Met plezier geschreven, maar voor nu is het klaar’

Precies 3 jaar geleden solliciteerde ik naar de functie van columnist bij het Ermelo’s Weekblad. Zoals ik in de eerste column schreef, deed ik dat om te ontvluchten aan het saaie ‘binnenleven’ veroorzaakt door de covidpandemie. Zoals ik in mijn eerste column schreef: ,,In deze barre tijden moet je je vermaak toch ergens weghalen, nietwaar?” 

Natuurlijk heb ik ook geschreven ter uwer vermaak, dit kon ik merken aan de lieve, positieve reacties op Facebook en her en der in een gezelschap. Ik heb het ook daarom met plezier gedaan, bedankt! En ik heb in ieder geval leren schrijven. Een aanrader! 

Maar voor nu is het klaar, dit is mijn laatste column in Ermelo’s Weekblad.

Maar de tijd gaat gewoon door, het leven gaat gewoon door en het verbaast me dat we weer doen alsof er nooit zo’n lange periode van isolatie en ellende is geweest. We zijn weer net zo druk als voor die tijd, maar máken ons niet drukker dan voor die tijd over alle ellende om ons heen. De vluchtigheid van medeleven en empathie zorgt ervoor dat de geschiedenis zich telkens weer herhaalt en we er eigenlijk niet veel van leren.

Dat werd me duidelijk toen ik oud en nieuw in een andere plaats bij familie ging vieren die me plechtig beloofden dat bij hen absoluut geen zware bommen werden afgestoken in de straat. Dus gezellig gegeten en net toen we aan de koffie wilden gaan, werd er aangebeld. De buurvrouw met een prachtige bos bloemen als vergoeding voor alle overlast zonder erbij de vermelden welke. Wel liet ze weten dat haar dochter haar verjaardag vierde en dat zijzelf daarbij niet aanwezig was.

Nou we hebben het geweten! Geen vuurpijlen maar wel ‘gillende keukenmeiden’ op oudejaarsavond. De jongens uit de buurt hadden lucht gekregen van het kippenhok en lieten zich gelden. Ze renden af en aan en gingen zelfs met elkaar op de vuist. Ondertussen had een ander groepje een aangeschoten man aangevallen en stonden er plotseling 4 politieauto’s en een ambulance voor het huis.

Er liepen drie vaders en een moeder luidkeels heen en weer om de jeugd uit elkaar te houden en de langzamerhand aangeschoten meiden met flessen drank in de hand naar binnen te dirigeren. Dit ging de hele avond door en 2023 kwam met superknallen vlak voor het raam aan z’n eind. Jammer dat feestvieren zo vaak uitmondt in narigheid door overdadig drank- en drugsgebruik. Een vuurwerk kan mooi zijn om te zien, maar vechtpartijen echt niet!

Dan maar een knal voor je raam horen in plaats van iemand een knal voor het hoofd zien krijgen.

Greet Termaat