Columnist Greet blikt terug op 2022: ‘Van het ene met een harde knal in het andere abnormaal’

Wat een jaar hebben we weer beleefd met z’n allen. Na twee jaar opgesloten te zijn door een pandemie, dachten we weer met goede moed te beginnen aan een nieuwe zorgeloze periode. Covid was teruggebracht tot een griepachtig virus en het ‘normale’ leven lachte ons weer toe. Totdat… 

24 Februari de hele wereld op z’n kop stond omdat een Bonaparte(tje) in Rusland bedacht dat hij te weinig land heeft om over te regeren en dus een veroveringstocht op touw zette. Nu was hij daar al vaker mee bezig geweest en dan liet de rest van de wereld hem begaan, want een Krimmetje hier of daar was geen bedreiging voor ons.
Alleen nu kwam hij wel heel dichtbij, en het werd ook merkbaar aan alle kanten. Hij vernietigde in korte tijd wat opgebouwd was en zorgde dat iedereen er last van kreeg. Gebrek aan voedsel, brandstof, miljoenen extra vluchtelingen en wat al niet meer.

Daar ging ons ‘nieuwe normaal’. Hup, van het ene vielen we met een harde knal in het andere ‘abnormaal’. Lijdzaam moeten we toezien hoe verwoestend een gestoorde regeringsleider zijn macht kan laten gelden, en hoe snel onze eigen situatie afglijdt naar ‘rijke’ armoede zoals een oudere inwoner van Ermelo het noemde.
Want volgens hem spreken de volle restaurants, het drukke uitgaansleven en de vele pakketbezorgers nog steeds alle negatieve inflatieberichten tegen. De ware armoede zit vaak, niet zichtbaar, achter gesloten deuren en komt niet naar buiten.

De aardbol zelf schudt, beeft en uit zijn ongenoegen ook al met veel kracht, maar zolang de machthebbers druk zijn met hun eigen ego en winstbejag gaan klimaatveranderingen niet door.
,,Loop toch naar de maan!”, denkt de superrijke goegemeente. ,,Waarom geld verspillen aan deze wereld als we de maan en mars kunnen gebruiken om te leven?”
Sience Fiction wordt steeds meer werkelijkheid, alleen: wie zal dat betalen, zoete lieve Gerritje?

Nu moet ik toegeven dat ík mijn vliegschaamte ook even voorbij laat gaan, want begin januari vertrek ik per vliegtuig naar mijn kleindochtertjes in Australië, die ik al vier jaar niet gezien heb. Dit wordt een hernieuwde kennismaking, want de jongste was twee jaar toen ik haar voor het laatst op schoot had.
Verder doe ik mijn best bewust te werken aan klimaatbeheersing, dus excuus voor deze uitspatting.

Nu is het kersttijd, dus alles lijkt weer vrede op aarde, als we de televisiespots mogen geloven. Ik wens u allemaal een héééééél goed en gezond Nieuwjaar toe en vredige warme Kerstdagen!

Tot volgend jaar! 

Greet Termaat