Het is herfstvakantie, dus krijgt columnist Greet Termaat de kleinkinderen te logeren; mét de nodige kriebelbeestjes

,,Oma, we komen wat later want we hebben een probleem wat eerst opgelost moet worden”, zegt mijn kleinzoon van acht door de telefoon. (Ja, ja, tegenwoordig bellen de kleinkinderen al zelfstandig met de grootouders, zij het met eigen smartphone of met die van hun ouders).

,,Wat is er gebeurd dan?” ,,Nou, op school hebben ze ons een luizencheck(?) gegeven en daar waren een paar kinderen met luizen, dus wij moeten nu eerst ons haar met luizenshampoo wassen en schone kleren aantrekken”.

Ik krabde me eens achter de oren en wist niet hoe te reageren. Ze zouden namelijk komen logeren in de herfstvakantie en daar kreeg ik nu toch wel de kriebels van. Hun vader en moeder waren in de weer om iedere luis die eventueel binnengekomen kon zijn in de wasmachine te verdelgen en alle kleding, beddengoed en wat al niet meer te verschonen en te stofzuigen.
Paniek in de tent! ,,En”, probeerde ik voorzichtig, ,,hoeveel zijn er bij jullie gevonden dan?” Kleinzoonlief: ,,Niet één, en ook geen kleine balletjes”.
Nou ja, dat was al een geruststelling, dus op hoop van zegen toch maar laten komen.

Dan d’r bij, als het geen luis is dan zijn het wel wormpjes, een teek of een of ander virus en krijgen we mét kinderen een heel arsenaal aan zalfjes, muggenbestrijdingsmiddelen, pleisters en nu dus ook een luizenkam te logeren.
Dit (on)gedierte is al eeuwenlang de pestkop van veel kinderen, maar de bestrijdingsmiddelen gelukkig niet meer. Een paar tabletjes tegen wormen, een shampoo of tea-tree olie tegen luis. Een pen, pas, tang tegen teken en het leed is weer geleden.

Vroeger was de remedie wel wat drastischer, een penetrante, giftige stof in je haar, badmuts op en dan die scherpe luizenkam elke dag een week lang. Wormen werden bestreden met zeer vieze wonderolie, als een kind er dus een beetje ‘pierig’ uitzag, werd dat er ingegoten.
Nog eerder (zo ging het verhaal) werd je in een kuil gestopt met je hoofd er bovenuit en dan kropen de wormen vanzelf weg. Of dat waar is weet ik niet.

De laatste tijd gebruikte men op scholen ‘luizenzakken’ om jassen, mutsen en dassen in op te bergen, maar door twijfels over de noodzaak worden ze weggehaald.
Toch zou ik aanraden deze toch nog maar even te blijven gebruiken, want er komt nog een ondier bij. Namelijk de bedwants, want die is in parmantige opmars en laat zich niet zo snel tegenhouden of uitroeien. Dat vergt professionele bestrijding!

Dus dáár helpt dan geen lieve (groot)moederen meer aan!  

Greet Termaat

Lees hier meer columns van de columnisten van het Ermelo’s weekblad.