Columnist Greet Termaat noemt asieldeal met Tunesië ‘legale’ mensenhandel, haar vakantie daar was ‘afschuwelijk’

Het is eindelijk gelukt! We hebben een land gevonden dat voor ons het vuile klusje opknapt om mensen terug te sturen naar land van herkomst. Een land dat de laatste jaren bestuurd wordt door een dictatoriale regering, geen cent heeft om de kont te krabben en waar inwoners vandaan vluchten naar Europa.
Het wordt met de dag gekker, onze demissionaire premier ging samen met een ultrarechtse premier en de voorzitter van het Europese bestuur naar Tunesië om te praten over… ja wat?

,,Jullie krijgen van ons miljoenen euro’s om de economie op te vijzelen, maar dan moet je zorgen dat er geen vluchtelingen door jullie land naar ons toe kunnen komen.” Er zullen ook wel afspraken gemaakt worden, maar hoe doe je dat met een land waar het onrustig, armoedig en bekrompen is. Nou ja, niet zo moeilijk doen hoor. Er is toch een grote woestijn? Want in een ander bericht op dezelfde pagina wordt beschreven dat er nu al veel zwarte Afrikanen daar gedropt zijn zonder onderdak en levensmiddelen, waaronder vrouwen en kinderen. Door hen zou er meer armoe zijn; discriminatie is hard!

En ons land gaat hier dus op hoog niveau aan meewerken. Ooit heb ik een vakantie doorgebracht in Tunesië, het was afschuwelijk. In de steden stonk het van afval dat op alle hoeken van de straat gedumpt werd. De vrouwen liepen met zware spullen te sjouwen terwijl op elk terras de mannen aan een waterpijp zaten te lurken en het hoogste woord hadden. De dames in ons gezelschap kregen te horen dat ze niet aan mochten schuiven in openbare gelegenheden bij de mannen, want dat hoorde niet.

We ontmoetten een jongeman die vertelde hoe de leefomstandigheden waren en dat hij bang was om gezien te worden met ons, dus vroeg hij ons mee te komen naar z’n huis. Hij zag geen toekomst voor zich, had een goede opleiding maar er was geen werk voor hem, hij wilde naar Europa.

Tijdens een excursie naar de woestijn was het ook een droevig gezicht, langs de wegen en in de olijfgaarden zagen we bergen plastic zakjes, flesjes en jerrycans zover het oog reikte. Bij een oase konden we even verkoelen in een grote plas water waar kinderen speelden, die onder de rode plekken zaten. Onze gids vertelde ons fluisterend dat het water vergiftigd was met zware metalen en je daar uitslag van kreeg. Toeristen waren geld waard, dus niemand mocht dit weten. Het doel van Europa is om mensensmokkelaars tegen te houden door middel van een deal met Tunesië. En gij gelooft het, geen smokkelaars! Maar wel ‘legale’ mensenhandel met een corrupt land?

Greet Termaat