Columnist Philippe Abbing over smaak: ‘Populisme verkoopt als fastfood: snel, goedkoop en direct bevredigend’
26 februari 2026 om 17:30 ColumnERMELO Smaak verandert in de loop van de jaren, maar niet alleen omdat je smaak verandert als je ouder wordt. Vroeger vond ik witlof en spruitjes vreselijk vies maar tegenwoordig juist heerlijk. Dat heeft met twee oorzaken te maken: de groentes worden door de kweek anders van smaak, en bij de genoemde groentes is dat vooral minder bitter. Bij een bezoek aan de buurtvereniging in Speuld heb ik het daar nog over gehad:
Vijftig jaar geleden waren spruitjes ongeveer anderhalf keer zo bitter als nu. En dan weet je ook meteen hoe oud ik ongeveer ben, want dat is reden nummer twee: het aantal smaakpapillen op je tong neemt af en ook je reukvermogen wordt minder. Wat vroeger een bittere aanval op je jeugd was, is nu een milde herinnering met nootachtige ondertoon.
Smaak verandert niet alleen biologisch. Ik heb mijn ouders uitgelachen toen ze foto’s lieten zien van een woonkamer met groen en oranje-bruin behang. Hoe kon iemand dat mooi vinden? Het was ook foei-lelijk, maar tijden veranderen en de trend keert terug. Wat eerst oubollig was, heet nu “retro” en kost ineens geld. Blijkbaar is smaak soms gewoon een kwestie van geduld.
Smaak en politiek zijn ook onlosmakelijk met elkaar verbonden. Nu de verkiezingen voor de deur staan in Ermelo, zie je de borden in de tuinen en langs de weg. Aanbod genoeg, maar het verschil is vaak moeilijk te herkennen. Nederland heeft een mega-uitdaging op het gebied van wonen, Ermelo dus ook. En net als bij spruitjes klinkt het soms aantrekkelijk om de bitterheid eruit te halen. Minder regels! Meer huizen! Sneller bouwen!
Maar wie wel eens echt gekookt heeft, weet: als je alleen maar suiker toevoegt, krijg je geen betere maaltijd. Dan krijg je iets dat snel vult, maar weinig voedt. Politiek die belooft dat alles tegelijk kan – meer woningen, minder lasten, geen overlast en geen keuzes – is als een dieet van slagroomtaart. Het klinkt heerlijk, maar je houdt het niet lang vol.
Populisme verkoopt als fastfood: snel, goedkoop en direct bevredigend. Roep maar wat tegen de wolf of asiel en een groep knikt direct instemmend. Bestuur lijkt meer op een stoofpotje. Het kost tijd, vraagt om samenwerking en soms moet je een bittere smaak accepteren omdat het gerecht anders niet klopt.
Laten we in Ermelo dus niet kiezen voor de zoetste belofte, maar voor het meest voedzame plan. Voor partijen die niet alleen roepen wat lekker klinkt, maar ook uitleggen hoe het wordt klaargemaakt. Want uiteindelijk wil je geen politiek die smaakt naar loze lucht, maar naar degelijk vakmanschap. Zelfs als daar af en toe een spruitje bij hoort.
Philippe Abbing
Reageren? Mail de redactie op ermelosweekblad@bdu.nl.
