Columniste Nancy-Els de Jonge over emoties: ‘Het verdriet zit in mijn hoofd, niet in mijn hart’
25 juni 2025 om 16:00 ColumnOnze zoon is ruim een jaar geleden naar Noorwegen verhuisd om samen te zijn met zijn fantastische leuke Noorse vriendin. Hij ontmoette haar tijdens het seizoenswerk wat hij daar twee winters en een zomer deed en hij werd verliefd op land en meisje. Ik kan niet anders dan hem gelijk geven, want zijn vriendin is heel leuk, hun leven is jaloersmakend divers, gevuld met leuke mensen en dat alles omringd door de mooiste mogelijke decors.
Toen wij er pas geleden waren om zijn laatste spullen naar hun eerste eigen appartement in Oslo te brengen, en vader en zoon naar de bakker waren om broodjes voor het ontbijt te halen, vroeg zijn vriendin me of ik het niet lastig vond dat hij nu zo ver weg woont.
Ik moest er even over nadenken, maar het eerlijke antwoord is ‘nee’. Ik ben vooral heel blij te zien hoe goed hij het heeft en hoeveel deze stap hem qua liefde, werk en levenslust oplevert.
Pas als ik er over nádenk word ik er soms een beetje verdrietig van.
Het verdriet zit in mijn hoofd, niet in mijn hart.
Mijn hart is onvoorwaardelijk blij voor hem omdat ik zie hoe hij zijn plek gevonden heeft. Daarover bestaat geen enkele twijfel.
Toen ik me realiseerde dat het vooral mijn hoofd is dat beren ziet en praktische bezwaren vroeg ik me af of dat dan voor meer dingen in mijn leven geldt. En gek genoeg blijkt dat inderdaad zo te zijn. Als ik ergens mee zit is het vooral mijn hoofd wat in de weg zit.
Mijn gevoel maakt dingen nooit zo groot als mijn hoofd. Mijn hart kan zijn met dat wat is, precies zoals Eckhart Tolle (schrijver van De Kracht van het Nu en een inspirerende spiritueel leermeester) ons al zo lang voorhoudt.
Gek dat ik me dat, tot het moment dat mijn schoondochter me deze vraag stelde nooit zo had gerealiseerd. Ineens vóelde ik hoe het werkt en hoe vaak ik me door mijn hoofd in de luren laat leggen.
Ik heb me voorgenomen om hier beter op te letten en vooral naar mijn hart te luisteren. Dat geeft me een veel lichter leven. En dat is echt geen luxe in deze bizarre tijd.
Nancy-Els de Jonge
