Columnist Nancy-Els over leerlingen die ‘anders’ zijn: ‘Ik snap niet waarom ze niet in Mongolië op de steppe geboren was’

Ik begeleidde haar lang geleden. Het was een bijzonder meisje. Bijzonder slim, bijzonder gevoelig, bijzonder kwetsbaar. Na school klom ze het liefste op de hei in een boom om even helemaal tot rust te komen, zo vertelde haar vader mij bij haar aanmelding.

We maakten kennis. Ze keek de kat uit de boom en we begonnen als egeltjes zo voorzichtig. Wat kon ze goed? Wat had ze nodig? Wat moest ik juist mijden als de welbekende pest? Natuurlijk is elk kind anders, maar zij was van een buitencategorie. Zo eigengereid, zo eigenwijs en in haar kwetsbaarheid zo ijzersterk.

We liepen mee van de tweede klas, via haar eindexamen naar haar start op de opleiding werktuigbouwkunde op het HBO. Het leren was het probleem nooit, voor wiskunde D en Chinees draaide ze haar hand niet om, maar al het andere was haar gauw teveel. We maakten afspraken die we voor haar ouders, die ook graag duidelijkheid wilden, op papier zetten. Zo hoefde ze thuis niet uit te leggen welke koers we vaarden en waarom. Steeds was háár welbevinden het uitgangspunt van onze begeleiding. Wat kon ze opbrengen en wat niet. 

Lees ook

Nancy-Els begeleidt examenleerlingen bij de laatste loodjes en geeft dé tip voor een goede voorbereiding op het examen

 

Het is niet makkelijk om anders dan de rest te zijn, het vraagt in elk geval het zoeken en vinden van je eigen pad. Ik heb vaak genoeg verzucht dat ik niet snapte waarom ze niet in Mongolië op de steppe geboren was. Ik denk dat ze zich daar, in de weidsheid van de natuur, zonder de stress en de tijdsdruk van ons leven hier veel gemakkelijker gelukkig zou hebben gevoeld. Maar hier heeft ze de liefste ouders en een paar jongere zusjes en dat is ook veel waard. 

Een keer fleurde ze helemaal op. In de kelder van het pand waar we toen nog werkten zat een kikker. Alle kinderen deinsden terug, maar zij niet. Ze pakte de kikker liefdevol en vastbesloten op en toen ik suggereerde dat als ze hem kuste hij misschien in een prins zou veranderen, twijfelde ze geen moment. De kikker bleef een kikker, maar ik denk zo maar dat zij onder de juiste omstandigheden in een prinses kan veranderen. Geen idee of dat hier of in Mongolië zal zijn, maar ergens is een plek precies gepast voor haar. Sowieso heeft ze een blijvend plekje in mijn hart.

Nancy-Els de Jonge

Lees ook

Deel 1 van een tweeluik van columnist Nancy-Els over de liefde voor de Camino: ‘Vanaf de bank van Ermelo naar Santiago’