Deel 1 van een tweeluik van columnist Nancy-Els over de liefde voor de Camino: ‘Vanaf de bank van Ermelo naar Santiago’

7 mei 2024 om 19:00 Mensen

ERMELO Columnist Nancy-Els de Jonge loopt op dit moment de Deutsche Jakobsweg, van Trier naar Le Puy-en-Velay. Ze schrijft er een tweeluik over. Vandaag deel 1 over de weg ernaartoe. Zal de liefde voor de Camino haar grijpen?

Mijn lief is naar Santiago gelopen. In 2022 vanuit huis naar Puente la Reine in Noord Spanje waar hij moest stoppen vanwege een ontsteking van zijn heup. En vorig jaar van daar naar de kathedraal in Santiago. In totaal 2650 kilometer, 89 wandeldagen. Al jaren ging het er over. Mijn vader, die ook een loper was en in 1990 overleed, bleek het zaadje voor deze tocht al geplant te hebben. Aan mij ging deze drang voorbij. Ik wandel wel, maar vooral omdat ik het leuk vind om tijd met hem door te brengen. Hij wandelt vooral om het wandelen zelf.

Na ruim 37 jaar bijna dag in dag uit samen had ik me erop voorbereid om een periode van 90 dagen ‘alleen’ door het leven te gaan. Ik had me voorgenomen dit heel bewust te beleven; zo min mogelijk afspraken, en zien wat deze ‘eenzaamheid’ met me zou doen. Dat viel me enorm mee. Ik had hem gevraagd mij te bellen als hij daar behoefte aan had, wilde niet het risico lopen om hem te storen en me dan buitengesloten te voelen (ik ken mezelf).

We gingen van vijf zintuigen naar één, bijzonder intens

En zo belde hij elke avond omdat dat hele eerste stuk, van Ermelo naar St Jean-Pied-de-Port, het begin van de polulaire Camino Francès, best wel eenzaam was. Hij ontmoette weinig andere pelgrims en wilde zijn verhaal graag delen na een dag lopen. Ik genoot van onze gesprekken die steeds langer duurden. We gingen van vijf zintuigen naar één en dat was op een bijzondere manier intens. Geen Facetime, niet videobellen, alleen onze stemmen. Prettig en oh zo vertrouwd, ik verheugde me elke dag op zijn telefoontje.

Toen kwam het bericht uit Spanje: ,,Ik ben tegen een serieuze lekke band aangelopen. Kun je me bellen?” En ineens was het klaar. Een dag later pikte ik hem op van Brussel-Noord. Einde avontuur. Ineens weer samen...

HET VERVOLG

Vorig jaar het vervolg: de Camino Francès. Structuur hetzelfde maar voor mij een compleet ander verhaal. Waar het eerste jaar in het teken stond van over afstand samen reizen voelde ik me tijdens het hele Spaanse traject eenzaam. Hij ontmoette heel veel mensen. Genoot met volle teugen. Had de tijd van zijn leven. En ik hoorde daar niet bij. Confronterend vond ik.

De telefoontjes bleven maar brachten niet de verbinding

Op zijn Polarsteps las ik de avonturen waar ik geen deel van uitmaakte. Gezien de ontmoetingen met de vele leuke mensen was er minder behoefte om mij zijn avonturen te vertellen, zo kreeg ik het gevoel. De telefoontjes bleven maar brachten niet de verbinding waar ik in Frankrijk zo van genoten had. Ik voelde me alleen.

Omdat ik hem sinds 1984 altijd overal ophaalde als hij gelopen, gefietst of geschaatst had, vond ik het logisch en fijn om dat ook na deze tocht te doen. Veel te ver zeiden velen, vanzelfsprekend vond ik. Ik verheugde me. Op dit gebaar naar hem. Op de terugreis kon ik hem zo laten voelen hoe onvoorstelbaar ver hij gelopen had en hij kon mij dingen laten zien die indruk hadden gemaakt om mij een idee van zijn tocht te geven. Ik maakte een playlist, printte de route, besprak overnachtingen, sloeg proviand in.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Columnist Nancy-Els de Jonge loopt op dit moment de Deutsche Jakobsweg. - Eigen foto

Dit keer zagen we elkaar maar 30 dagen niet, maar het leek oneindig veel langer. Het kostte me moeite om weer te kalibreren zoals onze zoon, die een groot deel van deze tocht met zijn vader had meegelopen, het noemde. Heel veel moeite. Had dit met hem te maken? Ik weet het niet. Het had in elk geval met mij te maken. Zijn intense beleving op de Camino Francès confronteerde me met mijn kwetsbaarheid in mijn liefde voor hem. Was ik, waren wij hiertegen bestand? Onze liefde sterk genoeg?

EEN NIEUWE LIEFDE

Verliefd op de Camino, ik geloof dat ik zo kan beschrijven wat er met hem gebeurde in die 30 dagen. En van die liefde maakte ik geen deel uit. Die was alleen van hem. Zo simpel is het. Het heeft me tijd gekost om dit te begrijpen. We zijn nu ruim 9 maanden verder en langzaam begin ik te wennen. Aan deze nieuwe liefde in zijn leven. Hervind ik het vertrouwen in mezelf, in ons.

Van die liefde maakte ik geen deel uit

Hij heeft voorgesteld om samen een Camino te lopen. Ons oog is gevallen op de Deutsche Jakobsweg. We zijn op 26 april begonnen en gaan ruim 3 weken samen lopen. We zien wel hoever we komen en hoe besmettelijk de Camino-koorts is. Zou ik er vatbaar voor zijn?

Nancy - Els de Jonge

Nancy-Else de Jonge is columnist bij het Ermelo’s Weekblad. Haar columns lees je hier.