Columnist Marthijn van Leeuwen over een wonder dat letterlijk in rook opgaat in ‘Fireproof’

Soms is er nieuws wat geweldig goed uitkomt. Zeker voor mensen met veel aanleg voor religieuze gevoelens. Zo werden er deze zomer -die toch echt burning is!- beelden gedeeld van een verkoolde omgeving waarin een Christusbeeld ongeschonden bleef, terwijl het kruis waar het beeld aan hing, wel verbrand was. Het dook ergens op in Frankrijk, waar helaas heel wat van zulke verschroeide plekken zijn.

Wat is er dan bemoedigender dan een mirakel? Een ingreep van God! Hij die sterker is dan de macht van het vuur en dit doorstaat. In zo’n beeld zou je weg willen kruipen. Je gelooft toch ín iemand? Laat dan de hel maar losbarsten. Daar lijkt het overigens soms al wel op. Toch bleek de waarheid een andere. Davide Gelso, een kunstenaar uit de hak van de laars van Italië, had in de oude olijfbomen van zijn vader, de gekruisigde al ontdekt. Voor ook deze olijfgaard in vlammen opging, had hij een boom eruit weggenomen.

Zoals Michelangelo dé David al in het witte marmer zag zitten en alleen maar hoefde weg te halen wat niet-David was, zo zag deze Davide de gekruisigde al hangen en hoefde alleen de spaanders weg te halen die overbodig waren. Het resultaat: een geelachtig olijfhouten beeld van de gekruisigde zonder kruis. In de titel ook de boodschap: de geredde Redder. En zo geplaatst voor een foto in de verkoolde olijfgaard. Er is altijd hoop. Mij kan zo’n nepbericht wel raken, eventjes. Ik houd van wonderen, van het boven natuurlijke. Van dat wat niet kan en er soms toch is. De houdbaarheidsdatum is echter maar heel kort. Ik las eerst van de ontmaskering van het fakebericht en toen pas het fakebericht zelf. Wellicht dat me dat hielp.

Ik dacht: het is veel sterker om hoop te blijven houden, te vertrouwen, in een situatie die ernstig is, zonder hoopvolle tekens en wonderen, dan even op te veren bij een bericht, terwijl ondertussen vele duizenden op de vlucht zijn, voor een beter bestaan, voor branden en aardbevingen. De gekruisigde is al gestorven. Wat dat betreft kan zo’n beeld gerust verbranden. Liever zelfs dat, dan een mens van vlees en bloed. Maar vast blijven houden aan de hoop, geloof en liefde, vooral de liefde, in deze onzekere tijd, dat lijkt me toch de oefening waar we voor staan. Misschien dat een vakantieperiode daar ook weer wat nieuwe kracht en moed voor geeft. Mogelijk maakt het ons juist extra angstig en bezorgd. Deze wereld, waarin je nog nauwelijks veilig vakantie kunt houden, in brand…

Ik gebruik de woorden maar van Davide Gelso, geef ze graag door: er is redding, zelfs al verbrandt alles. Wat ons boven het hoofd hangt, ik weet het niet, althans, niet precies. Het zijn zware tijden. Al zei Augustinus daarvan: ‘wij zíjn de tijden’. Wat hij daarmee bedoelde, mag je zelf op kauwen.

Ds. Marthijn van Leeuwen

Lees ook

Columnist Philippe Abbing vraagt zich af waarom jongeren het nieuws laten liggen in nieuwe column ‘Geen nieuws’