Column Jos Jongeling: Marktplaats

Decennia geleden vond ik hier een plek om te wortelen. Samen met een heel aantal familieleden ben ik hier opgegroeid. Hoe ouder ik werd hoe belangrijker mijn zijn zich manifesteerde. Eerst gewoon verfraaiing van de directe omgeving. Na verloop van tijd bleek ik ook nevenfuncties te hebben gekregen. Ik bood meer en meer onderdak voor vele soorten gevleugelde vrienden, tientallen boven- en ondergrondse insecten en ander kruiperig spul. Zo broodnodig voor de bio diversiteit. Daarnaast zorgden mijn steeds meer ontwikkelde wortels dat de waterhuishouding op orde bleef. En last but not least bood ik wanneer nodig welkome schaduw tijdens bloedhete zomerdagen.

En vergeet zeker niet de majesteitelijke aanblik en uitstraling van mij en mijn familie in het mooie dorpsgezicht van Ermelo. Want dat is het plekje wat in al die tijd heel na aan mijn hart is komen te liggen.

Met bovenstaande is wel veel tijd gemoeid. Maar wanneer dat geduld kan worden opgebracht, is het resultaat zo indrukwekkend dat niemand iets dergelijks zou willen missen.

Maar.. grote schrik!!

Enige jaren terug heeft men in dit prachtige Veluwse plaatsje het plan opgevat de zgn. Markt een ander, ruimer aanzicht te gaan geven. Opzich een prima idee, maar….. Opeens bleek dat ik, samen met mijn lotgenoten geslachtofferd moest worden ten faveure van economische belangen. Velevrienden van ons wonend in Ermelo klommen op de barricaden om dit heilloze plan te voorkomen. Leek een beetje te lukken. Maar de voorstanders ervan, tegenstanders van ons en onze vrienden, bleven maar ijzerenheinig doorploegen om e.e.a. toch goedgekeurd te krijgen. Nu lijkt het erop dat wij toch het veld moeten ruimen om de ‘heilige koe’ meer meters te gunnen om stil te staan. Daar schijnt behoefte aan te zijn. Helemaal klinkklare onzin!! Er is parkeerplaats zat in dit dorp om die enorme vervuiler de zin te laten krijgen. Alleen moet de eigenaar ervan dan wellicht een paar meter meer lopen om daar te komen waar hij of zij wil zijn.

En in dit hele afgrijselijke verhaal speelt er nog een ding een rol. Onze grootste vijand denk ik; het geld. Daarvoor moet alles en iedereen wijken. Maar wat te doen wanner je bulkt van de poen en je omgeving naar de kloten is?

In een iets ander kader zong Toon Hermans ooit:

‘Wat moet je met je miljoenen Piet als je piesen moet en je kunt het niet?’

josjongelingmuziek@outlook.com

Lees ook

Column Fransje Heijkoop: zorg en welzijn zijn pijlers waar we trots op kunnen zijn maar die aan slijtage onderhevig zijn