Ermelo’s gezin stapt aan boord schip met als doel om ‘hoop’ te geven

ERMELO Op reis naar het onbekende. Zo zou het vertrek van de familie Tomassen - man, vrouw en vier kinderen - uit Ermelo genoemd kunnen worden. Ze gaan met het schip de Logos Hope op reis naar verre landen om de hoop van het evangelie te brengen. Maar steken ook de handen uit de mouwen om te werken aan onder meer schoon water.

Na zijn ongeval was de kans vijftig procent dat hij de rest van zijn leven in een rolstoel zou zitten. Maar begin januari hoopt Andre Tomassen (30) met zijn vrouw Naomi en zijn vier kinderen aan boord van het zendingsschip de Logos Hope van de organisatie Operatie Mobilisatie te stappen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Daarmee gaat een wens in vervulling waar biddend naar uit is gezien. Beiden hebben elkaar ook ontmoet op het schip en trouwden in 2015.

Het was 17 februari 2022. Andre was aan het werk aan de Slagsteeg en maakte een val van zes meter. Met een helikopter met aan boord een traumachirurg werd hij naar het UMC in Utrecht gebracht waar hij op de intensive care belandde. Van die periode weet hij zich, net als van de laatste vijf, zes weken voor zijn val, niets meer te herinneren. Hem is verteld dat hij twee weken in coma heeft gelegen maar ook van het moment dat hij weer bijkwam weet hij zich nauwelijks iets te herinneren.

André Tomassen gaat vrijwilligerswerk doen na heftig ongeval - Wijnand Kooijmans

CORONATIJD 

Het was nog midden in de coronatijd, dat maakte het bezoek aan hem ook moeilijk. Zijn vader bleef de eerste weken bij hem, zijn uit Engeland afkomstige echtgenote reisde gemiddeld drie keer in de week op en neer naar Utrecht, wat best een opgave was.

 ,,Ik ben een Tomassen dus eigenwijs”, zo zegt Andre. Dat maakte dat de nodige maatregelen moesten worden getroffen om hem in bed te houden en belandde hij er ook eenmaal naast. Na zijn ontslag uit het ziekenhuis wachtte de revalidatie in Hoogstraat in Utrecht. Ook daar kreeg hij te horen dat de verwachting was dat het nooit meer helemaal goed zou komen.

Het ging echter geleidelijk aan steeds beter. ,,Mijn eigenwijsheid is wellicht mijn redding geweest”, zo kijkt hij nu terug op die periode. De verwachting was dat hij rond het begin van de zomervakantie weer naar huis zou mogen. Maar het werd uiteindelijk eerder, de dag voor Hemelvaartsdag. Intussen had hij de nodige operaties achter de rug. Onder meer aan been, pols en oor. Door deze laatste operatie raakte hij zelfs een tijd gedeeltelijk verlamd in het gezicht.

WEEKENDEN

Tijdens zijn verblijf in Hoogstraat mocht hij in de weekenden naar huis. Dat was niet even gemakkelijk. Omdat thuis de mogelijkheid ontbrak moest hij bij zijn zus en zwager in huis slapen. Tijdens Koningsdag dacht Andre dat met veel mensen te kunnen vieren. Maar dat bleek valse hoop. Na korte tijd stortte hij bijna in en moest uiteindelijk het bed opzoeken. Intussen had hij wel een bezoek gebracht aan FC Horst om daar met mensen te praten.

De definitieve thuiskomst was ook niet gemakkelijk. ,,Ik was mijzelf nog niet, een beetje een jongen in de leeftijd van zo’n vijftien jaar. Dat maakte dat mijn vrouw en ik geestelijk even niet meer op één lijn zaten. Na mijn ongeval ben ik ook een enorme prater geworden. We hebben elkaar opnieuw moeten leren kennen.”

Zodra het kon pakte Andre het werk weer op in de vleesindustrie van zijn vader. Het was het verwerken van een afgeschoten ree. ,,Het ging langzamer maar het lukte wel.” Intussen ging hij ook weer naar school omdat hij nooit een opleiding had afgemaakt. Ook ditmaal ging hij vroegtijdig van school maar hij bekwaamde zich wel in de elektra-techniek en is bezig om zijn certificaat te halen.

VERLEDEN

In het verleden had hij al vrijwilligerswerk gedaan op een schip en naar die tijd werd eigenlijk terug verlangd. ,,Ik heb altijd gezegd niet in Nederland te blijven en ook mijn vrouw heeft zich hier nooit echt thuis gevoeld.” In eerste instantie was het moeilijk een plek te vinden op een schip vanwege het feit dat Andre een gezin had met drie kinderen. Toch kreeg hij de kans zich te bewijzen via de organisatie Operatie Mobilisatie Nederland.

Hij vertrok voor twee weken naar Dubai. ,,Ik wilde mij bewijzen maar kreeg al snel te horen dat er na een week een week sabbatsrust zou worden gehouden.” Toch bewees hij zich voldoende om van de chef van de machinekamer een goede beoordeling te krijgen die naar de moederorganisatie werd doorgestuurd. Dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat de lang gekoesterde wens in vervulling gaat.

In zijn leven ging daarna psalm 46 en in het bijzonder vers elf een rol spelen. Daarin staat ‘laat af, weet dat ik God ben.’ ,,Dat maakt dat je wel een eigen planning hebt maar niet alles alleen hoeft te doen. Het is God die je stuurt.”

Aan boord van het schip bevinden zich zo’n vierhonderd personen waarvan zestig procent tussen de achttien en vijfentwintig jaar is. Streven was dat het gezin afgelopen 1 september aan boord zou stappen. ,,In januari van dit jaar werd ik echter emotioneel gebeld door mijn vrouw. Opzet was dat het bij drie kinderen zou blijven maar het bleek dat ze toch weer in verwachting was. Inmiddels is de baby gezond geboren. Nu hopen we begin januari aan boord te stappen.”

Het is vrijwilligerswerk maar er moet ook geld worden meegebracht. Voor het gezin van Andre honderdduizend euro. ,,Dat proberen wij nu bijeen te brengen. Onder meer door een oud ijzer container op het erf van mijn vader aan de Horsterweg 213. Daar kunnen mensen dat brengen op het achtererf via het fietspad.” (Grolsewegje). Inleveren kan op woensdag tot en met vrijdag van 7.00 tot 18.00 uur en zaterdag van 7.00 tot 13.00 uur.

CAFÉ

Aan boord van het schip bevindt zich onder meer een klein café waar koffie of thee kan worden gedronken en gesprekken gevoerd. Scholen in arme landen worden onder meer voorzien van boeken die gedoneerd zijn. Ook wordt geholpen bij bouwprogramma’s van scholen, kerken en huizen en worden waterputten geslagen.

Andre kijkt uit naar het moment dat ze aan boord kunnen stappen. ,,Vanuit liefde proberen wij een boodschap van hoop uit te kunnen dragen. En daarbij mensen ook steun te geven.” Hij gaat aan boord aan het werk als machinebankwerker.

Voor meer informatie of het geven van financiële steun kan worden gemaild naar: oudijzerermelo24@gmail.com 

Lees ook

Expositie Tittoo over vrouwen die borstkanker hebben overwonnen: ‘Letterlijk en figuurlijk blootgeven’