Column Philippe Abbing: De wolf is een ‘toeristenval’

Zondagavond, uurtje of acht, tussen Staverden en Speuld, ineens een ophoping van auto’s en mensen, zeker honderd. Kriskras stonden auto’s geparkeerd in de berm, of half op straat. Mensen liepen over de weg zonder te kijken naar het verkeer, naar een veldje nabij de bosrand, hele families. Statieven met telelenzen stonden opgestemd op de mooiste plekken in de schemering. 

Ik kon niet doorrijden met de motor en toen ik stil stond en ik een passerende vrouw met sensatieogen vroeg wat er aan de hand was, kon ze alleen nog uitbrengen: ‘WOLF’

De wolf is in Nederland en nu een paar keer gespot in Speuld. Honden moeten aangelijnd blijven, kinderen in de buurt gehouden, het vriendelijke verzoek is al via de media geuit om de wolf niet te gaan voeden, anders krijg je hetzelfde als in Leusden. Blijkbaar zijn wolven makkelijk te domesticeren en al snel niet bang meer voor mensen.

In India hebben makaken-kolonies de steden als leefgebied bestempeld. Dat is ook niet zo’n moeilijke keus voor die makaak. Wij mensen verzamelen erg veel voedsel en zelfs ons afval is voedzaam genoeg. Kortom, het lijkt een paradijs voor die beesten. 

Maar de groepen worden groter en steeds brutaler. Mensen worden aangevallen, huizen en voorraadkasten geplunderd en ’s avonds kun je niet alleen over straat, omdat de makaken graag even checken of je wat te eten hebt en dat gaat niet zachtzinnig. 

Ik kan ditzelfde soort verhaal voor de Grizzlybeer vertellen, of verschillende slangensoorten. De kern is dat wilde diersoorten de meerwaarde zien van samenleven met de mens, maar wij dat een stuk lastiger vinden.

Ik hou niet van die sensatiezoekers die de weg afsluiten omdat ze vinden dat ze recht hebben op de sensatie. Want meer is het niet. Ik denk niet dat die wolf erop zit te wachten, maar misschien ook wel. Tenslotte associeert hij mensen met voedsel, dus veel mensen, meer voedsel? Geen idee of dat bij wolven zo werkt, bij makaken werkt dat wel kan ik je vertellen.

Wij zijn ver weg ontwikkeld van de natuur. Onze samenleving, zeker in het drukke en volle Nederland is niet ingesteld op zogenaamde invasieve soorten, terwijl wij natuurlijk net zo invasief zijn.

De wolf is in Ermelo alweer een verdienmodel geworden: De eerste ‘wolventoer’ zag ik al passeren in de sociale media en de bakker verkoopt ‘wolfjes, lekker gevaarlijk’. En daarmee is het de volgende ‘toeristenval’ van Ermelo gecreëerd.