Willem van Eikenhorst (80) stopt na bijna een halve eeuw met motorcross: ‘Ik weet niet of het door mij komt, maar de kinderen zijn aardig besmet’
2 oktober 2026 om 17:30 Mensen Tips van de redactieERMELO Bijna een halve eeuw zat Willem van Eikenhorst (80) op de crossmotor. Eerst als uitprobeersel, daarna competitief en nu tegen de kleintjes. Na jaren over de baan zoeven wordt na komend weekeinde het pak aan de wilgen gehangen.
Joris Bénard
In de garage van meneer en mevrouw Van Eikenhorst heeft de rode motor van de 80-jarige Willem een mooi plekje bemachtigd. Het pak en de helm hangen keurig aan een hangertje boven het grote voertuig, zodat de crosser zijn motor zo naar buiten kan rijden. De kans bestaat dat dit aankomende zaterdag voor de allerlaatste keer zal zijn.
We gaan even flink terug in de tijd. Zo’n 49 jaar geleden, wanneer Van Eikenhorst net teruggekeerd is van zijn militaire dienst in Duitsland. Hij gaat aan de slag als monteur in Harderwijk bij een speedway-coureur. De beste man kocht zijn oude motor terug en vroeg Van Eikenhorst om hieraan te sleutelen. De twee raakten goed met elkaar bevriend en na een poosje stond hij erop dat zijn kameraad ook eens een ritje moest maken op de crossmotor. Na een poosje gaf hij hier aan toe. Het bleek het begin van iets moois.
LICENTIE
Sinds dat moment was Van Eikenhorst verkocht. Hij was altijd al in de weer met bewegen, maar zolang als het motorcrossen hield hij geen enkele sport het vol. Inmiddels zijn er dan ook behoorlijk wat prijzen in de wacht gesleept. ,,De belangrijkste staan op mijn nachtkastje en de rest zit in dozen opgeborgen op zolder.
Willem van Eikenhorst (rechts) blij op het podium met een nieuw gewonnen prijs. - Eigen foto
Nu, bijna een halve eeuw verder, komt er een einde aan het beoefenen van de sport. Niet omdat hij niet door wil, maar omdat zijn licentie niet meer verlengd wordt. ,,Vroeger kon je zolang rijden als je wil”, legt Van Eikenhorst uit. ,,Maar als je licentie niet verlengd wordt ben je niet meer verzekerd tegen ongelukken op en naast de baan. Dan is het verstandig om er mee op te houden”, aldus de oudste motorcrosser ooit uit Ermelo en omstreken. ,,Ik heb wel eens iemand een motor tegen zijn hoofd zien krijgen. Hij verloor zijn oor, dat is geen pretje”, geeft Van Eikenhorst als voorbeeld op een grappende toon.
LOSSE SCHROEVEN
Daarom gaat de crosser die afgelopen maand tachtig jaar oud werd, nog één keer de baan op. Tenminste dat is de bedoeling. ,,Ik weet nog niet of ik hem ga rijden”, vertelt Van Eikenhorst over de clubcross die gepland staat voor zaterdag 3 oktober. ,,Vroeger was het gewoon gaan met die banaan, maar nu als het weer tegenzit, wordt de baan wel erg zwaar voor mij. Ik merk dat het toch lastiger wordt als je tachtig bent”, aldus Van Eikenhorst.
Toch, als alles meezit, stapt Van Eikenhorst met alle liefde op de crossmotor. ,,Het is een afsluiting van een flinke periode. Bijna een halve eeuw”, benadrukt de fanatieke sporter. Dit gaat echter niet meer tussen de gevorderden crossers, maar bij de kleintjes. ,,Het rijden om te winnen heb ik al een poosje achter me gelaten. Het is ook hartstikke leuk om tegen de jonkies te mogen crossen.”
Willem van Eikenhorst in zijn pak. - Eigen foto
HARDLOPEN
Hoewel een licentie Van Eikenhorst tegenhoudt om te stoppen met crossen, betekent dat niet dat hij helemaal stopt met sporten. Elke week loopt de geboren Ermeloër viermaal hard. Dit doet hij drie keer door de straten en eenmaal op DVS’33. Hij volgt daar een trimclub met leeftijdsgenoten en na afloop wordt er gezellig koffie gedronken.Vroeger was het gewoon gaan met die banaan
Deze passie kwam er al begin van de jaren 80’. ,,Eerst begon ik heel rustig met rondjes door de wijk, maar uiteindelijk liep ik een aantal halve marathons onder de twee uur”, deelt Van Eikenhorst over zijn andere sportieve hobby. De laatste halve marathon die de sportieveling liep was op 75-jarige leeftijd. Nog steeds doet hij elk jaar mee met de vijf kilometer van Ermelo en Harderwijk.
NIET MEER ALS VROEGER
De motorcrossvereniging uit Ermelo, MC Volgas, gaat net als meneer Van Eikenhorst al een tijdje mee. De oprichting was in 1964. De eerste jaren van het bestaan van de club hielp hij al bij wedstrijden. Uiteindelijk werd hij vanaf 1977 weer vast lid na terugkomst uit de diensttijd. Na jaren vol club- en internationale veteranenwedstrijden, gaat het Van Eikenhorst niet meer zo makkelijk af als vroeger.
Motorcross is dan ook wel één van de zwaarste sporten die er is. ,,Een motor weegt al snel 130 kilo en die moet je met je hele lichaam opvangen als je door de bochten gaat. Vroeger pakte ik een motor zo op, nu heb ik er echt wel moeite mee. Daarnaast moet je veel rijden om er gewend aan te blijven. Ik heb dat de laatste jaren eigenlijk te weinig gedaan”, concludeert Van Eikenhorst.
Willem van Eikenhorst met zijn motor. - Eigen foto
BESMETTE KINDEREN
Nu het einde van een leven vol motorcross in zicht lijkt, moet het stokje doorgegeven worden. Hier was Van Eikenhorst zich al lang geleden bewust van. Bij alle drie de kinderen werd de sport er met de paplepel ingegoten. ,,Ik weet niet of het per se door mij kwam, maar ze zijn wel aardig besmet geraakt”, bewondert hij trots.
De jongste zoon, genaamd Bram, hoopt dan ook dat zijn vader met net zoveel trots naar zijn wedstrijden komt kijken, zoals hij dat vroeger bij hem deed. Ook de rode motor zal na dit weekend nog niet zijn laatste rondje gereden hebben. Sterker nog, die blijft in de familie actief. ,,Hij gaat naar mijn oudste zoon. Die had zijn eigen verkocht, dus de mijne kaats ik nu door.”
