Oproep van columnist Nancy-Els aan ouders: ‘Grootste zorg niet de dwarse jongens of luie leerlingen, maar de ijverige meisjes’

Mijn grootste zorg zijn niet de dwarse jongens die er met de pet naar gooien. Niet de luie leerlingen. Niet de boze meisjes die even niks lijken te willen.

Nee. Mijn grootste zorg zijn de ijverige, vaak slimme meisjes. Meisjes die hard werken. Die het graag iedereen naar de zin maken. Meisjes die de stof altijd nóg een keer door willen nemen omdat je het maar nooit weet. Meisjes die zichzelf meten met anderen. Meisjes die zichzelf vergeten. Die zich over de kop werken om zichzelf en hun omgeving maar niet teleur te stellen. Meisjes die voor een toets ondanks hun intensieve voorbereiding toch onzeker zijn.

Op school valt nooit een onvertogen woord over deze meisjes. Docenten zijn blij dat een deel van de klas ijverig meedoet en haar spullen altijd goed voor elkaar heeft. Je hebt geen kind aan deze meisjes. Maar ze hebben wel een kind aan zichzelf.

Herken je je dochter in dit beeld? Houd haar goed in de gaten. Van alle jonge mensen lopen deze meisjes de grootste kans om in een burnout terecht te komen. Of erger. En dit gaat ongemerkt. Die burnout is er plotseling. Onuitgenodigd. Onontkoombaar. Wees hem voor. Kijk kritisch naar je dochter. Werkt ze hard? Is ze eigenlijk nooit echt klaar met leren? Is ze steevast kritisch op al haar prestaties? Is ze ondanks al haar talent toch bang om te falen? Verdiep je eens in het beeld dat ze laat zien. Er is veel over te vinden omdat jouw dochter de enige niet is.

En help haar. Deel het beeld dat je ziet en probeer het samen om te draaien. Lukt dat niet? Trek dan op tijd aan de bel en schakel hulp in. Een burnout is niet voor watjes en geen kattenpis.

Nancy-Els de Jonge