Nieuwe columnist en huiswerkbegeleider Nancy-Els de Jonge over verwachtingen: ‘Wiskunde B? Jij? Zo’n lief meisje?’

Omdat ik schrijven leuk vind en ik hoop dat ouders van middelbare scholieren iets aan de voorbeelden uit onze praktijk kunnen hebben, heb ik de redactie gevraagd of ik een column mag schrijven voor dit blad. Ik deed dat al eerder maar dat is een poosje geleden. Om de week kunt u hier vanaf nu lezen over wat ik zoal tegenkom in mijn praktijk als huiswerkbegeleider. Werk dat ik al 35 jaar met heel veel plezier doe. Verhalen genoeg dus!

Ze is een leuke meid. Heeft een lieve, meisjesachtige uitstraling. Houdt van mooie kleren en heeft een goede smaak. En ze is slim. Niet volgens de verwachting in ‘meisjesdingen’, maar in de exacte vakken. Ze heeft dan ook het profiel Natuur en Techniek gekozen. En wiskunde B. In de derde had ze hiervoor groen licht gekregen. Maar toen de klassen gescheiden waren en ze vooral les had met jongens begon ze te twijfelen. Kon ze het wel? Had ze niet verkeerd gekozen? De twijfel maakte haar onzeker, en dus waren de eerste resultaten in de 4e slecht. Dat sterkte de twijfel en de onzekerheid.

Haar ouders zagen haar geworstel. Wisten wat ze in huis had, maar raakten ook in de ban van de twijfel. Zelfs haar docenten wisten het niet meer zeker. Sowieso had iedereen die ze het vertelde verbaasd gereageerd als ze zei dat ze voor de exacte vakken had gekozen. Wiskunde B? Jij? Zo’n lief meisje? Dat hielp natuurlijk ook niet.

Maar zo’n profiel kies je niet zomaar. Je krijgt er niet ‘per ongeluk’ groen licht voor. Dus gingen we ervan uit dat de keuze terecht was, en hielpen we haar zich dat te realiseren. We vroegen haar docent wiskunde om advies. Waar moesten we vooral naar kijken? Deze hielp graag mee om haar weer op de rit te krijgen. En zijzelf was ook meer dan bereid om haar keus nog een kans te geven.

Het betekende niet dat ze harder moest werken. Dat betekent het heel vaak niet. Maar wel dat ze ervoor moest zorgen om steeds het kwartje te laten vallen. Huiswerk niet zien als routine, maar als een manier om de theorie goed te doorgronden. En dat lukte. Ze kreeg er weer lol in. Werkte doelgericht.

Gaandeweg kreeg ze er weer vertrouwen in. Ze kon dit wél. En toen bleven de goede cijfers natuurlijk niet uit. En keerde tegelijk de lol in leren terug. Dit jaar doet ze eindexamen. Ze staat er heel goed voor. Weet steeds beter wat leren van haar vraagt. En de twijfel? Welke twijfel?
Mensen zijn niet altijd wat ze lijken. Laten we dat niet vergeten.

Nancy-Els de Jonge