Column Fransje Heijkoop: Goed toeven onder een parasol
6 mei 2026 om 16:00 ColumnVoordat ik begon aan deze column had ik mij laten informeren door een paar zeer betrokken vrijwilligers die, wat mij betreft, onder de paraplu van de lintjesregen hadden mogen staan! Ik had al meerdere malen activiteiten bij de Baanveger meegemaakt en was nieuwsgierig geworden wat het verschil was met de Parasol in Ermelo West.
Beiden mogen zich verheugen in de jaarlijkse subsidie van de gemeente Ermelo.
Beiden zijn voor iedereen toegankelijk en worden inloophuis of buurthuiskamer genoemd.
Beiden verzorgen wekelijks warme maaltijden en staat het elkaar ontmoeten, ongeacht levensbeschouwelijke of culturele achtergrond, centraal.
Er zijn natuurlijk verschillen. Deze column zou anders maar saai worden.
De Parasol dateert uit 2007 en was een initiatief van de kerken in Ermelo West en specifiek gericht op neutraliteit en toegankelijkheid voor iedereen.
De start en opening van de Parasol was geen gelopen race. Eerst vond de Parasol bij Wijkcentrum de Leemkuul onderdak totdat daar 18 nieuwe woningen werden gebouwd en daarna in het voormalige gebouw van Korfbalclub Ermelo op sportpark De Zanderij. Wat begon met een kleine opzet werd een waardevolle toevoeging waar mensen elkaar dagelijks kunnen ontmoeten in “De vleugel” gebouwd aan de Westerkerk en gelegen aan de Oude Nijkerkerweg.
Sinds vorig jaar ga ik met enthousiaste boulers iedere donderdagmiddag op maar liefst 5 banen spelen en na afloop komen de verhalen los in De Vleugel onder het genot van koffie of thee. Donderdag 30 april besloten Marina en haar man Henk Jan Attema tóch nog een oranje boulen feestje van te maken. Dat had prinses Beatrix eens moeten weten!
Voor die gelegenheid had ik op de vrijmarkt een spuitbusje oranje haarspray gekocht. Thuis ging vriendin Ingrid kwistig met de spray over mijn grijze haren waarna ik met een zonnepet op naar de boulesbaan bij de Parasol fietste.
De banen lagen er mooi aangeharkt bij. Duidelijk is dat Henk Jan de leiding buiten heeft en Marina binnen. We hadden allemaal wat lekkers meegebracht. Wat ik zo geweldig vond was dat - wat overbleef - niet mee naar huis hoefde omdat Marina alles min of meer vers kon houden voor ons tot 7 mei . Nee, weggooien was géén optie. Tot slot een vrolijke oranje groepsfoto.
Ik heb thuis meteen onder de douche mijn haar gewassen. De eerste maar óók laatste keer verdween de oranjespray in het afvoerputje.
Op 20 mei DV een column over mijn dappere kleindochter Jesse van Schaik.
Fransje Heijkoop
