Columniste Fransje Heijkoop blikt terug op Goede Vrijdag: ‘Toen sloeg de kerkklok en viel een plotselinge stilte die eeuwig leek te duren’

ERMELO Aanvankelijk wilde ik over mijn 1 aprilgrap schrijven waar familie en vrienden ingetrapt waren maar nadat ik naar de Passion gekeken had vond ik mijn grap te banaal en besloot tot volgend jaar te wachten.

Braaf druppel ik 4 x per dag mijn droge ogen maar bij de Passion hield ik het niet droog. Nostalgie naar vroeger? Iedere Goede Vrijdag om 3 uur naar de kerk en luisteren en kijken naar de 14 kruiswegstaties die de weg van het paleis van Pilatus’ tot de kruisiging op Golgotha en de graflegging toonden?

Mijn gedachten gaan ook terug naar Goede Vrijdag in 1997 in Portugal oftewel de Sexta-feira Santa. Nadat mijn man Hans en ik Fatima hadden bezocht hoorden we dat in een naburig dorpje de lijdensweg van Jezus werd verzinnebeeld door 5 mannen, 2 vrouwen uit het dorp en 1 trommelaar. Alles zo getrouw mogelijk nagespeeld. Gewaden, hoofddoeken en sandalen werden weer geïnspecteerd en het kruis gebracht naar het beginpunt van de tocht door nauwe omhooglopende straatjes. 

Het was een drukte van jewelste. Hans en ik waren verbaasd de inwoners te zien. Het leek wel of ze allemaal deel uitmaakten van deze Passion. Het tromgeroffel kwam dichterbij. Jezus, bebloed, werd bijgestaan door Simon van Cyrene, die meehielp het kruis te dragen.

Jezus werd met touwen vastgebonden en rechtop gezet. Vinagre, vinagre werd geroepen, het enige woord dat ik begreep. De spons dus overgoten met azijn. Mensen begonnen op hun horloges te kijken want om klokslag 3 uur zou Jezus sterven. Toen sloeg de grote kerkklok en er viel een plotselinge stilte die eeuwig leek te duren. Er stak een harde wind op. Niet te geloven. De mensen daalden als verdoofd de helling af. Het was volbracht.
Hans had als herinnering wat opnames gemaakt. Dat was toegestaan.

Thuisgekomen gingen we een tijd later het filmpje van Sexta-feira Santa bekijken. Ook de omgeving konden we nu beter in ons opnemen. De wind had ál die tijd hard gewaaid, maar werd overstemd door de extatische menigte! Geen echt wonder dus.

Ik blijf nu met de vraag zitten of het scheuren van het voorhangsel van de tempel door de storm kwam, die opstak op het moment dat Jezus stierf óf het scheuren van het voorhangsel -volgens de Bijbel - dat de barrière tussen God en mens op dát moment werd weggenomen? Ik laat dit graag aan voorgangers en schriftgeleerden over.

Nawoord: jammer dat de Paus voordat hij het Urbi et Orbi uitsprak vergat om Nederland te bedanken “voor die Bloeoemen”. Misschien volgend jaar?

Fransje Heijkoop

Lees ook

Columniste Fransje Heijkoop vertelt moppen uit de jaren ‘80: ‘Dit is toch wel voldoende om Ermeloërs aan het lachen te krijgen’