Columniste Fransje Heijkoop over eenzaamheid: ‘Het is een groeiend probleem en kan iedereen treffen’

ERMELO De ‘Week tegen Eenzaamheid’ is in de laatste week van september. Het moment dat ik dit schrijf - op zaterdag 27 september - wordt ook “ Nationale Burendag” gevierd! Dat mag je zo wel noemen, getuige de blije gezichten tijdens de heerlijke Chinese lunch met 38 feestelijk geklede buren.

Bob Lebbink en zijn vrouw verzorgen deze jaarlijkse maaltijd al sinds 2011. De hele familie wordt opgetrommeld om het ons naar de zin te maken.
Eenzaamheid is een groeiend probleem en kan iedereen treffen. Het versterken van sociale verbinding is voor Ermelose begrippen geen nieuw fenomeen. Het moet wel gek lopen als je in Ermelo nergens terecht kunt! Het landelijke thema dit jaar is” kom erbij” met als doel verbinding en ontmoeting te stimuleren.

Bob en Maritta Lebbink weten dat óók in een appartementencomplex latente eenzaamheid zal bestaan. Bob benadrukte het belang van verbinding. In coronatijd werden de maaltijden op burendag door de familie Lebbink persoonlijk naar alle appartementen gebracht. Chapeau!

‘Eenzaam maar niet alleen’ heet de autobiografie van de overgrootmoeder Wilhelmina van Koning Alexander. Op 28 november is het precies 50 jaar geleden dat Prinses Wilhelmina op 82-jarige leeftijd overleed. Zij werd in 1962 bijgezet in de grafkelder van Oranje- Nassau in de Nieuwe Kerk in Delft. De stoet van koninklijke familieleden, de koets en zelfs de paarden was geheel in het wit. Statig en sereen en indrukwekkend vond ik het.

‘Eenzaam maar niet alleen’ is in 1959 geschreven door de toenmalige Prinses Wilhelmina. In dit boek blikt zij terug op haar leven, haar regeringstijd en haar diepe geloof. De titel van haar boek toont een ogenschijnlijke paradox. Was ze echt EENZAAM maar NIET ALLEEN (vanwege het personeel)? Zijn het momentopnames?

Sinds ik bij de Zonnebloem vrijwilliger ben vind ik het ook moeilijk dit onderscheid te maken. Zo kan ik op een moment bij een man of vrouw komen die nèt een leuk uitje heeft met familie of vrienden en het druk heeft de komende weken maar het volgende moment zich wel eenzaam voelt maar niet alleen. Zo kom ik het liefste 1x per week op een vaste tijd. Dat geeft duidelijkheid en structuur. Iets om naar uit te kijken voor beiden.

Dinsdag op mijn 85ste verjaardag neem ik -na 60 jaar - afscheid van mijn rijbewijs. Dankzij mijn OV kaart en vouwfietsje en zolang ik nog redelijk kan zien en goed kan lopen lijkt het mij stug dat ik niet meer verbindend kan zijn of zal vereenzamen. De vaste verbinding voor mij vindt dagelijks om 10 uur plaats als liefdevol de krant van de vorige dag in mijn brievenbus wordt gegooid. Een klein gebaar maar een grote gift voor mij. Zo brengt het lezen van de krant mij soms op ideeën voor een column.

Fransje Heijkoop

Lees ook

Columniste Fransje Heijkoops ervaring met dementie: ‘Zorg voor een adres op zak’