Columnist Jos Jongeling over synchroniciteit in ons dorp Ermelo: ‘Effe wachten....’
27 augustus 2025 om 12:00 ColumnERMELO Ze moest drie winkels bezoeken om één en ander naar wens te regelen. Enkele boodschappen bij Albert Heijn, even langs de bakker en even de nodige artikelen bij Herba gaan halen. Op weg naar het dorp besloot ze eerst naar AH te gaan. Altijd weer te druk en altijd weer iets te laat ingepland.
Terwijl ze de supermarkt opgelucht ontvlucht, ziet ze een fietssleutel op een muurtje liggen. Trouw geeft ze gehoor aan haar burgerplicht en levert het sleuteltje af bij de balie gevonden voorwerpen.
Dan snel naar Herba, ligt mooi op de route. Vlak voor Herba ziet ze een eenzaam ogend jong mannetje. Hij zit naast twee pizzadozen. Nieuwsgierig vraagt ze hem of hij beide pizza’s alleen gaat verslinden.
Verbaasd kijkt hij naar haar op en zegt: Nee, die éne is voor mijn vriendje. Maar die is zijn fietssleutel kwijt geraakt onderweg. Hij is ‘m zoeken. Nu moet ik hier op hem wachten en worden de pizza’s koud.’
,,Waar is hij die sleutel kwijt geraakt?”, vraagt ze de beteuterde jongen. ,,Nou, waarschijnlijk ergens bij Albert Heijn.” Ze ziet dat hij kleiner en kleiner wordt in zijn persoonlijke ellende. Er verschijnt een brede glimlach op haar gezicht. ,,Zal ik je eens wat vertellen? Volgens mij heb ik die sleutel net gevonden en afgegeven bij de balie.”
Net op dat moment komt het vriendje van de pizza-liefhebber aanlopen met een gezicht als een oorwurm. ,,Shit, nergens te vinden”, roept hij al van ver.
De bewaker van de pizza’s springt op en schreeuwt: ,,Zij heeft hem gevonden en hij ligt nu bij de balie van Albert Heijn!” Beide gasten grijpen de pizzadozen en trekken een sprint naar de supermarkt.
Uiterst tevreden loopt ze naar de bakker. Zo, nog even en het spul voor het weekend is weer binnen. Dan opeens twee prachtige, opgeluchte jongenstronies bij de winkeldeur. Brede lach, grote zwaai en een welgemeend: ,,Dankjewel!”
Jos Jongeling
josjongelingmuziek@outlook.com
