Columnist Marthijn van Leeuwen schrijft over Biddag: ‘Bidden is vragen om genoeg voor iedereen’

Er was een tijd dat de overheid aan de kerken opdroeg om bede- en vastendagen te houden. Dat had dan te maken met bepaalde zorgen in de maatschappij, zoals ziekte of langdurige droogte. Tegenwoordig kun je je dat niet voorstellen: een overheid die de kerken vraagt om voorbede voor land en volk. Alhoewel, ik kan me er op dit moment juist alles bij voorstellen.

12 maart is het ‘Biddag voor gewas en arbeid’. Dat laatste, ‘arbeid’ is er later bijgekomen, toen de industrialisatie opkwam. Overigens is dat ook de tijd waarin de wereldwijde temperatuurstijging op gang kwam. Niet alles wat welvaart heet en toename, is een zegen, zo blijkt nu. Dat is ook niet wat bidden is: vragen om méér. Bidden is vragen om genoeg voor iedereen. Liefst niet meer, want dan word je zomaar arrogant of zelfvoorzienend. Liever ook niet te weinig, want dan ben je zomaar bereid om te stelen. 

We bidden voor ‘gewas’, omdat we in alles wat er groeit, bloeit en vrucht draagt, afhankelijk zijn van veel factoren. We geloven dat er van alles mis kan gaan. Eén regenbui kan de oogst van een heel seizoen vernielen. Dat is toch niet alleen een zorg van boeren? 

We bidden voor ‘arbeid’, omdat we zien dat het naast een bron van inkomen, betekenis kan geven aan ons leven. Al geldt dat niet iedereen. Je kunt werk hebben wat je afstompt en waar je niet uit kunt stappen. Ook zijn er velen die graag zouden werken, maar niet kunnen vanwege ziekte of de gevolgen ervan.

We bidden ook voor ‘de overheid’. Die vraagt ons daar wel niet om, maar we beroepen ons hierbij op de oude traditie, dat juist de overheid hierom heeft gevraagd. Kerken zijn graag traditioneel. Als iemand roept: ‘scheiding kerk en staat’, halen we onze schouders op en zeggen: ‘maar ze hebben er zelf om gevraagd!’ Wat heeft onze overheid wijsheid nodig. En moed, om in deze tijd te regeren. Wat is het een spannende tijd, waarin we leven. Het nieuws is verbijsterend. De invloed van macht, geld en media. 

Biddag werd bidstond. Stond komt van het woord Stunde, dat is maar één uur. Wie dit op tijd leest, heeft vanavond nog een kans een kerk binnen te stappen en mee te bidden. Het is maar één uur. Wie dat te weinig vindt, kan er thuis dagelijks mee verder gaan. Als kerk doen we het graag samen, openlijk. Dat is een zegen. Ons wordt niets in de weg gelegd. De overheid vroeg ons er zelf om!

NB de plaatselijke overheid zorgde inmiddels voor prachtige nieuwe bomen op het parkeerterrein voor het KC. Véél mooier dan auto’s, wijze overheid!

Ds. Marthijn van Leeuwen