Ermeloër Jeroen Wouda geselecteerd voor Jong Oranje: ‘Je denkt nog dat je droomt. En het wordt steeds gekker.’

ERMELO Een jongensdroom wordt werkelijkheid voor de zestienjarige Ermeloër Jeroen Wouda. Eind januari kwam na drie proeftrainingen het verlossende telefoontje: het linkshandige talent is geselecteerd voor het volleybalteam van Jong Oranje. ,,Ik denk steeds; wat gebeurt er allemaal? Opeens mag ik dromen van een carrière als prof. Dat geeft zo’n kick dat mensen opeens talent in je zien. Je hoort dan bij de grote jongens. Je denkt nog dat je droomt. En het wordt steeds gekker.”

De glimlach is niet van Jeroen’s gezicht te krijgen terwijl hij praat over volleybal. Zijn ogen glinsteren en regelmatig blijkt het ongeloof en de verbazing nog uit zijn woorden over wat hem allemaal overkomt. ,,Ik krijg de hele tijd overal felicitaties en mensen zeggen dat ik moet genieten van wat er allemaal gebeurt. Dat doe ik ook echt.”

De liefde voor de sport is al op jonge leeftijd ontstaan. ,,Mijn moeder deed mee met bedrijfsvolleybal. Dat vond ik echt geweldig, maar ik mocht dat zo jong niet. Mijn ouders wilden al die klappen van die ballen niet op mijn onderarmen.” Toen Jeroen negen was werden hij en broertje Timo aangemeld bij Pauwervoll waar hij in de jeugd speelde en zijn vaardigheden verder ontwikkelde. ,,We zijn daar gewoon lekker gaan volleyballen.” 

Jeroen zijn sprongkracht is voor zijn leeftijd al geweldig, maar het doel is nog hoger - milasombroek.photography

Hij groeide in leeftijd en lengte door de jaren mee in de competitie. ,,Toen ik veertien was mocht ik met de senioren mee doen.” De ‘kleine’ Jeroen, toen pas 1,84 meter, stond tussen de twintigers. ,,Dat was wel echt een hele toffe kick.”

Er volgt meestrijden tijdens een kampioenswedstrijd. ,,Toen sloeg ik tien aces achter elkaar, dat is dat je service in is, maar niemand hem terugslaat en je meteen een punt scoort. Toen viel ik heel erg op en mocht ik ook meedoen met de heren 1. Maar dat was te laat, dan zou ik pas om 23.30 uur klaar zijn.” Jeroen lacht bij de herinnering, ,,Meetrainen kon wel, dat viel nog net binnen mijn bedtijd.”

Jeroen in actie tijdens een training. - milasombroek.photography

GESPOT

Het balletje begon vorig jaar te rollen. ,,Ik mocht een keer meetrainen bij het talententeam van S.V. Dynamo. Zij zijn echt een opleidingsschool en dat was voor mij een grote stap.” 

,,De eerste keer meetrainen is hij meteen gevraagd om mee te doen met een internationaal jeugdtoernooi. Dat toernooi deed Jeroen mee met de B-klasse vanwege zijn leeftijd”, legt Jeroen’s moeder Janny uit. ,,Het net stond daar op 2,30 meter en bij de heren op 2,43 meter. Je dacht echt; wat gebeurt hier, dat was doink doink doink.” Jeroen glundert bij dat verhaal, ,,Dat was wel echt leuk ja.” Van hieruit kwam het aanbod van Dynamo om bij hen te gaan spelen.

Redbad Strikwerda, de coach van heren 1, zag Jeroen trainen en kwam naar hem toe.,,Hij zei dat ik een keer mee moest doen met een RTC-training. Dan doe je anderhalf uur lang dezelfde beweging om deze door herhaling te automatiseren.” Zo gezegd, zo gedaan. ,,Vervolgens kreeg ik een telefoontje dat Redbad hem mee wilde laten trainen met de Eredivisie en Jong Oranje. Opeens ging het over jaren en over topsport, regelen met school en stond alles op de kop.”

Volleybaltrainingen zijn veel repeterende herhalingen om de beweging te automatiseren. - milasombroek.photography

INTENSIEF

Trainingen zijn lang en in Apeldoorn. ,,Dan ga ik drie uur trainen met de Eredivisie. Dat zijn wel wat taaiere trainingen, want de ballen worden drie keer zo hard aangeslagen. De eerste keer kwam ik met paarse armen thuis en dacht ik; waar ben ik aan begonnen? Dat was zo leuk en eigenlijk ook bizar. Ben ik dan zo goed dat ik hier mee mag trainen?” Na een uurtje rust volgt dan de training met zijn eigen team.

,,Toen kreeg ik een belletje van Arne Hendriks, de trainer van Jong Oranje, over een oefentraining. Nu zit ik erbij.” Janny haakt aan. ,,Hij vroeg aan Arne of hij dan ook zo’n gaaf shirtje krijgt. Die zei terug: je krijgt niet alleen het shirt, je krijgt het hele pakket.” 

Jeroen zijn kracht zit onder andere in de linkshandige slag en sprongkracht. ,,Ik spring nu 3,26 meter en ze willen me naar de 3,60 meter om over het blok te smashen.” Ook in slagkracht zijn er nog wat kilometers te winnen, maar Jeroen is hard op weg naar een mooie carrière. 

Dat topsport ook laten betekent, ervaart hij niet zo. Over voeding denkt hij nog niet na, af en toe chips, snoep of patat moeten kunnen. En andere verleidingen? ,,Alcohol en roken sla ik over. Met vrienden een film kijken is leuker zonder. Als ik niet probeer, mis ik het ook niet.” Wat dat betreft is het een voorbeeldige sporter.

Lees ook

Dindoa 1 fierljept in Kamerik: een vergelijking met een knipoog