Columnist Nancy-Els de Jonge is eerlijk over haar faalangst: ‘Het ging mis tijdens de gymles’

ERMELO Faalangst kent vele gezichten. We kennen allemaal wel een meisje dat alles graag zó perfect wil doen (en nooit stopt met leren bijvoorbeeld) uit angst niet aan de norm te voldoen. Een andere vorm (die we vaker bij jongens zien) is juist om zo min mogelijk te doen; dan kan immers niemand je uitlachen omdat je zo je best deed als het mislukt. 

Ik heb zelf een andere vorm van faalangst. Deze angst herkende ik pas laat in mijn leven, daarvoor was ik me er totaal niet van bewust. Ik heb faalangst als het op sporten aankomt. Vind sporten niet leuk en mijd steevast alle soorten fysieke inspanningen. 

Toen ik besefte dat dit zo was snapte ik direct ook waar het vandaan komt. Als klein kind vond ik bewegen namelijk juist ontzettend leuk. Ik sprong van de hoogste duinen, had een eigen rolschaatsclubje, genoot van onze wintersportvakanties en zat een tijdje op tennis. Maar het ging mis tijdens de gymles.

Ja, u leest het goed. Tijdens de gymles. De lessen die er zijn om leerlingen te laten bewegen en ze de lol in allerlei sporten mee te geven werkten bij mij averechts. Ik denk dat dit komt omdat gymdocenten bewegen zélf zo ontzettend leuk vinden, er goed in zijn (anders wordt je op de ALO immers niet aangenomen) en juist genieten van het meten van kracht, snelheid en behendigheid. In mijn geval lag de nadruk tijdens de gymlessen jarenlang vooral op presteren. Winnen was belangrijker dan meedoen zeg maar; ik heb heel wat gymlessen op de bank doorgebracht omdat ik net niet in een team paste (en ik daar mijn best ook niet voor deed).

Sindsdien heb ik een hekel aan bewegen omdat ik altijd bang ben door de mand te vallen, te verliezen of tekort te schieten. Doodzonde eigenlijk.

Ik hoop dat leerlingen docenten treffen die hen de lól in hun vak bijbrengen zonder ze de maat te nemen. Plezier in leren, of in mijn geval bewegen, maakt immers alle verschil, daar kom je sowieso verder mee. En die lol gun ik iedereen.

Nancy-Els de Jonge

Lees ook

Column Fransje Heijkoop - Van Schijndel: schijn