Column Nancy-Els de Jonge: teveel ballen in de lucht

Hij vindt dat hij heel veel moet. Naast school, sport, scouting en zijn leuke baantje is er nauwelijks tijd om even ‘niks’ te doen. Het is ook veel, zeker als je een deel van de dingen die je moet, niet leuk vindt en je zelfs niet goed weet waarom je ze moet doen. 

Ik snap dat. Houd er ook niet van als alle tijd op een dag is ‘uitgegeven’ aan allerlei dingen die moeten, omdat ik dat nou eenmaal zo heb gepland. Ik zal niet zeggen dat ik dan minder functioneer, ik vind het gewoon fijner als er ontspanning is tussendoor. Als niet alles zo strak gepland is.

Toen ik van de week ter sprake bracht dat ik de indruk had dat hij met veel tegenzin leerde, kwam de aap uit de mouw. Het is gewoon zo véél wat hij allemaal moet. Om zijn tijd hier zo goed mogelijk te benutten spraken we begin dit jaar af dat hij op de middagen dat hij het vroegst uit school is hier komt. Zo hadden we de meeste tijd om hem te begeleiden.

Gisteren hebben we dat omgedraaid. Op de middag dat hij het vroegst uit is, gaat hij lekker naar huis, zijn eigen ding doen. Een middag helemaal voor hemzelf. Even helemaal niks.

Ik had ook bij mijn standpunt kunnen blijven en hem kunnen overtuigen dat het veel verstandiger zou zijn juist deze middag aan zijn huiswerk te besteden. Maar als ik iets heb geleerd in de jaren dat ik met jonge mensen werk is het wel dat het beter is om mee te bewegen als het nodig is. Tenslotte is hij degene die op moet brengen wat school van hem vraagt. Als we aan zijn behoeften voorbij gaan, verliezen we hem uit het oog, en dat werkt altijd averechts. 

Ik denk dat het net zoiets is als met het begeleiden van topsporters. Mensen zijn geen machines. Als je hun behoeftes uit het oog verliest, verlies je de persoon uit het oog. En daar zijn noch zij, noch hun prestaties bij gebaat.

Nancy-Els de Jonge 

Lees ook

Column Nancy-Els de Jonge: Zoeken