Columnist Fransje Heijkoop denkt terug aan 9-11: ‘Met vliegtickets naar Amerika in mijn hand, hoorde ik het op de radio’

ERMELO Neef Teun, geboren in 1987, herinnert zich nog precies waar hij was toen de Twin Towers implodeerden. Hij vond het een rommelige, onoverzichtelijke dag. Waar ik toen was vroeg hij mij. ,,Dat is geen kort verhaal, Teun.”

Met zojuist opgehaalde vliegtickets Amsterdam, New York, Kansas City in mijn hand reed ik naar huis. Uit de radio kwamen de onbegrijpelijke woorden: ,,Dat zal Yasser Arafat, president van de PLO, óók wel afkeuren”. Thuis zagen we live de tweede aanslag op de linker Tower, duidelijk een terreuraanslag. Zoon Erik, die overuren maakte op de krant, zei dat ik gewoon kon gaan. ,,De terreurdaden zijn voorbij, mam.” Wat zou mij in New York te wachten staan? Vloog het KLM toestel wel?

Vriendin Freddy in Kansas City, die óók haar zestigste verjaardag zou vieren, had een ‘big surprise’! Het vliegtuig vertrok uit Amsterdam. We waren enorm snel door alle controles. Het leek op een staking. Voor zover ik mij herinner zaten we met 10 mensen in het vliegtuig. Na ‘ready to take off’ kwam het bericht dat we niet naar New York gingen maar naar Atlanta Airport. Het cabinepersoneel had niks te doen. Eén stewardess kwam naast me zitten. Ik kon zoveel eten en drinken en meenemen als ik wilde. Dit was het eerste vliegtuig naar de USA sinds de aanslag op de Twin Towers. 

Voor de landing bij Atlanta zag het blauw, zover het oog reikte, van de gestrande vliegtuigen. Totaal geen bedrijvigheid. Eenmaal op weg naar de transfer kwam er een alarmerend bericht op een groot leeg scherm. Poederbrieven met zeer giftige anthraxsporen waren bezorgd bij senatoren en op kantoren van invloedrijke kranten. Meerdere mensen waren overleden bij het openen ervan. Gek genoeg herinner ik mij niet veel meer van de vlucht naar Kansas City. Verdoofd, apathisch, black-out?

Ik was blij na 10 jaar Freddy weer te zien. Shoppen down town kon niet. Nu denk ik aan een lockdown gevoel tijdens corona. De big surprise van Freddy? Een 3 daagse reis naar Las Vegas. Oeps, niks voor mij. Maar ik kon mijn vriendin toch niet teleurstellen? Het kwam ons ter oren dat Al Quada in Las Vegas was geweest. Wellicht gesterkt, door het zondige gokleven, om die verwoestende aanslagen te plegen. Hoe Las Vegas dat wist, had naar verluidt te maken met de FBI, die na grondig onderzoek tot die conclusie kwam.

Om toch maar wat te gokken boorde ik een oliebron in Texas aan. Ratelend èn rinkelend, met de nodige toeters en bellen, vielen kwartjes in de metalen goot. Ik won 400 dollar.

Bij de bijna verlaten hall van Kansas City stond Freddy’s man met een groot bord: ‘Welcome to the Las Vegas winners’. Freddy vond het prachtig, maar ik kon daar gevoelsmatig niet goed mee overweg. Mijn gokgeld gaf ik aan Freddy’s dochter. We vierden onze verjaardag in het restaurant op het vliegveld in Kansas City.

Ook op de terugreis bleef een apathisch gevoel over. Ik kon weer ademhalen toen ik man en kinderen zag.

Fransje Heijkoop

Lees ook

Columniste Fransje Heijkoop denkt terug aan de dames van de typekamer: ‘Toen ik Miep zag, brak het klamme zweet me uit’