Fransje Heijkoop is columnist voor het Ermelo's Weekblad.
Fransje Heijkoop is columnist voor het Ermelo's Weekblad. Frieda Fennell
COLUMN

102 jaar aan levenservaring, columnist Fransje Heijkoop citeert uit verhalenbundel van Dina Lepelaar: ‘Ik had toen mooie benen’

31 januari 2024 om 10:00 Column

,,Mijn naam is Dina Lepelaar. Ik ben op 21 januari 1922 in Leiden geboren.” Zó begint ze haar verhalenbundel met indrukwekkende zwart-wit foto’s.
Op verzoek van haar grote familie begon ze op 90-jarige leeftijd liefdevol te schrijven, niet wetende waar te beginnen en hoe te eindigen. Dina werd vorige week 102 jaar. Broos en kwetsbaar, toen ik haar bezocht.

Zou het de lezers interesseren als ik fragmenten uit haar bundel zou citeren? Haar dochter gaf mij in vertrouwen de 95 pagina’s tellende bundel. Vanwege de lengte van de column zijn de citaten beperkt. 

,,Mijn moeder Lena heeft haar jeugd doorgebracht in Duisberg. Ze sprak net zo vloeiend Duits als Nederlands, schreef zelfs beter Duits. Haar zus was (ook) Dina. Ze heeft heel veel voor ons betekend. Zo herinner ik me haar houten strandhuisje in de duinen van Katwijk, ze had voor ons allemaal badjassen gemaakt.”

Over haar opa en oma schreef Dina liefdevol. ,,Mijn oma was ook zo’n schat, kende gedichten uit haar hoofd. Kwamen we uit school, moesten we eerst binnenkomen en kregen we een kopje thee met mariakaakje. Dan moest je eerst huiswerk maken, eerder mocht je niet naar buiten. Mijn vader heeft verteld dat hij opa zag huilen vanwege zijn armoedige leven en zijn afhankelijkheid van de diaconie. Door het brood van de diaconie had hij wel de plicht om naar de kerk te gaan. In Leiden was een predikant, Boissevain, die wel wat zag in Hitler! Bij hem kwam weinig publiek.”

De oorlog had grote impact op het gezin. Daarover schreef Dina: ,,Mijn opa Lepelaar is in 1943 in Dachau overleden. Hij was opgepakt omdat hij lid scheen te zijn geweest van de SDAP, dat is nu de PvdA. Die waren toen een beetje zweverig, hè?”

,,Nederlandse soldaten kregen in de mobilisatie 2 kaartjes. Met soldaat Flip mocht ik van mijn vader naar de schouwburg en heb toen nog gauw een jurk gemaakt en ik had nylons. Ik had toen mooie benen. Hij werd dus mijn man. Ik ben op 17 november 1943 met Flip getrouwd en we kregen 5 dochters en 1 zoon.”

In haar nawoord op achterkant schrijft Dina: ,,Als ik terugkijk op mijn leven zie ik meer dan ooit hoe belangrijk het thema ‘in beweging blijven’ is geweest.” Haar dochter vertelde mij dat haar moeder heel sportief was en op 90-jarige leeftijd nog wekelijks in Ermelo ging zwemmen.

Nog voordat ik Dina mijn column kon voorlezen, blies ze haar laatste adem uit. Rust zacht Dina.

Fransje Heijkoop

Dit column is geplaatst in overleg met Dina’s dochter Marian.

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie