Humanitas themadag ‘De vele gezichten van rouw’; vrijwilligers begeleiden mensen bij rouw en verlies

PUTTEN „Verlies van een partner”, zegt Nileen Weerkamp van Humanitas Noord-Veluwe, „betekent kort gezegd dat de weg die je aan het nemen was, plotseling dood blijkt te lopen. Die route, met bijvoorbeeld je partner of een andere dierbare, is er niet meer. Dus moet er een nieuwe route komen. Daar werken onze vrijwilligers aan.”

Nileen Weerkamp is Coördinator Omgaan met Rouw & Verlies bij Humanitas Noord-Veluwe. Zij neemt de intake voor haar rekening, thuis bij mensen die hebben laten weten te worstelen met een persoonlijk verlies. Deelnemers komen via de praktijkondersteuner, of hebben een folder gelezen of erover gehoord. 

„Ik ga eerst zelf praten voor de vrijwilligers kunnen worden ingezet”, zegt Nileen. „Dat is al gauw anderhalf tot twee uur. Als ik binnenkom zijn de mensen als het ware ‘zwaar’ en als het goed gaat hebben ze tegen de tijd dat ik wegga een glimlach op hun gezicht. Dat lijkt heel wat, maar alles wat ik doe is luisteren en erkenning geven voor de pijn die mensen ervaren. Dat is vaak al een opluchting. Er is veel eenzaamheid en weinig oor voor rouw, ook omdat de omgeving het na een tijdje doorgaans wel genoeg vindt. Maar rouw gaat door. Je kunt ons zien als de buurvrouw of die goede vriendin met het luisterende oor.” Zodra de intake achter de rug is bekijkt Nileen welke vrijwilliger een mooie ‘match’ zou zijn met de nieuwe deelnemer. „Ik kijk op mijn gevoel naar omstandigheden en personen, maar bijvoorbeeld ook naar de locatie, want we bestrijken de gehele Noord-Veluwe.” Vanaf dat moment bezoekt de vrijwilliger de deelnemer gemiddeld elke veertien dagen voor een gesprek, een wandeling en soms ook andere activiteiten.

GROTE VRAAG

Rouwverwerking krijgt de laatste tijd gelukkig meer aandacht dan vroeger. „Mensen kunnen nu tenminste kiezen voor begeleiding die bij hen past, dat kon vroeger niet.” Maar er is nog veel werk aan de winkel. Daarom steekt Nileen veel tijd in netwerken en bijvoorbeeld vrijwilligersbeurzen om belangstellenden te vinden. Zelf werkte ze in de zorg en deed ze van jongs af aan al aan vrijwilligerswerk. Ook gaf ze in het verleden stervensbegeleiding en deed ze ervaring op met coördinatie. Ze begeleidt zelf maar liefst zes deelnemers die ze tweewekelijks bezoekt. „Soms zijn er nieuwe deelnemers waar meteen in het eerste gesprek een klik is en waar meer aan de hand is”, zegt ze, „en dan is dat geen goed moment om een ander naar voren te schuiven. Dan blijf ik het zelf doen.” 

HANDEN VOL AAN

Dat het al met al veel werk is, beaamt ze. „Ik heb er mijn handen vol aan. Als coördinator doe ik de intake, coach het team, kom elke maand een keer met het team samen zodat we van elkaar kunnen leren, ik netwerk in de zorg, bezoek vrijwilligersmarkten en organiseer zoals nu bijvoorbeeld de themadag om publiek op onze hulpverlening te wijzen. Maar het geeft me veel voldoening. Ik vind het zelf plezierig om te doen, omdat ik een echt ‘mensenmens’ ben, daarnaast weet ik dat ik iets kan brengen door mensen een luisterend oor te bieden.”

Op de vraag of er verschil is tussen vrijwilligerswerk en gewoon werk zegt Nileen: „In ons werk, begeleiding bij rouw en verlies, is de professionele hulpverlener toch meer gebonden aan regels en protocollen. Als vrijwilliger ben je vrijer en kun je invulling geven aan de hulpverlening puur op basis van wie je aantreft en waar op dat moment behoefte aan is.”

ZELF MEEGEMAAKT

Wat heb je nodig om dit vrijwilligerswerk te kunnen doen? Nileen: „De meeste vrijwilligers hebben zelf een verlies meegemaakt. Kijk, het komt voor dat iemand van nature bijzonder empathisch is maar over het algemeen geldt dat je het zelf moet hebben meegemaakt voor je begrijpt wat iemand meemaakt die bijvoorbeeld een partner of een kind verliest. Onze jongste vrijwilliger is een vrouw met een jong gezin en onze oudste is tachtig, dus het is een breed team.”

ZICHTBAARHEID

Op de themadag ‘De vele gezichten van rouw’ op 12 oktober is het publiek ‘s middags welkom in de Immanuelkerk in Ermelo. „Ik ben een van de teamleden die de mensen ontvangt, je komt dan aan een tafeltje met andere deelnemers. Dat schept een band, want je zit allemaal in min of meer hetzelfde schuitje. Onze spreker is ook iemand met ervaring, Patricia Karsten praat over hoe zij na het verlies van haar man haar leven met twee kleine kinderen weer oppakte. Welke verschillende gezichten van rouw heeft zij gezien? Zij zal ook een spel leiden dat over rouwbelevenis gaat en natuurlijk is er ook gelegenheid om vragen te stellen en met elkaar in gesprek te gaan en te delen. „Je bent ook welkom als je interesse hebt in het werk als vrijwilliger”, zegt Nileen.

De themadag ‘De vele gezichten van rouw’ is op 12 oktober 2024 in de Immanuelkerk in Ermelo, inloop vanaf 13.30 uur. Graag via e-mail noord-veluwe@humanitas.nl aanmelden. Humanitas heeft ook een lotgenotengroep en een wandelgroep. Voor vragen neem contact op met Nileen Weerkamp: n.weerkamp@humanitasnoordveluwe.nl.