Inke van Duijn staat komende week in Nieuw Zeeland op het WK triatlon tussen de profs: ‘Het begon met een grap’

ERMELO De Ermelose Inke van Duijn mag Nederland op 14 december vertegenwoordigen op het wereldkampioenschap voor de halve triatlon in Nieuw Zeeland in de categorie vrouwen tussen de 18 en 24 jaar. ,,Mijn huisgenootje zei dat ik vierde was geworden en me had gekwalificeerd. Ik dacht alleen maar; waar heb je het over?”

Het begon allemaal in de zomer van 2023 toen Inke zichzelf klem zette terwijl ze een goede vriend aanmoedigde in Kopenhagen bij een Ironman, de triatlon die bestaat uit een kleine vier kilometer zwemmen, honderdtachtig kilometer fietsen en dan nog een hele marathon. ,,Hij had het even heel zwaar. Ik riep hem toe: ‘als jij finisht doe ik er ook één’. Hij kwam over de streep en gaf terug dat hij haar aan die belofte ging houden.”

,,Ik was eigenlijk helemaal geen duursporter.” Inke heeft haar jeugd gevoetbald, eerst bij EFC’58, later bij FC Horst omdat die meidenteams hadden. Wanneer Inke voor studie en stage in 2022 verhuist naar Utrecht, lukt het niet langer elk weekend te komen voetballen. ,,Ik doe sporten altijd fanatiek. Dus ook de sportschool in Utrecht bezocht ze vier tot vijf keer per week.” Conditie voldoende, maar dat was alles waarop ze moest gaan bouwen.

BORSTCRAWL

,,Ik had nooit gezwommen, kon de borstcrawl niet en liep eigenlijk nooit hard. Wielrennen was mijn enige ervaring, maar na mijn verhuizing heb ik die fiets niet meer gebruikt.” Inke begon met trainen voor de halve marathon. ,,Eerst alleen hardlopen om te kijken hoe dat ging. Een halve marathon in Amsterdam ging heel lekker en toen wilde ik wel meer.” In december 2023 besluit ze om te gaan trainen voor een halve Iron Man.

,,Dat is eigenlijk een halvering van alle afstanden.” Inke was op dat moment ook bezig met afstuderen van de opleiding fysiotherapie. Door deze studie en haar stages wist ze inmiddels wel iets van trainingen opbouwen en de fysieke uitdagingen. Zonder hulp ging ze aan de slag en deed in juni van 2024 voor de eerste keer mee aan een wedstrijd.

VERRASSING

 ,,Ik weet nog dat ik het water uitkwam en zag dat ik in 36 minuten die afstand had gezwommen. Tot dan was ik nog nooit zo snel geweest. Ik stond echt te juichen toen ik de fiets opstapte. Uiteindelijk ging de race echt super goed.” De kwalificatie kwam toch als een verrassing. 

,,Je komt in een soort rollercoaster terecht. Opeens moest ik me voorbereiden op een reis naar Nieuw Zeeland.” Een kostbare trip waarvoor Inke een funding heeft opgezet. ,,Ik vind het geweldig dat mensen mij steunen en bereid zijn om geld te geven zodat ik nu mee kan doen met deze wedstrijd.” 

Ook is ze serieus gaan trainen. ,,Ik sta straks aan de start wel tussen de professionele sporters.” Inke zoekt een coach om haar te gaan begeleiden. ,,Mijn coach schrijft de trainingsschema’s en analyseert mijn data van het sporten.”

Naast haar baan als fysiotherapeut, traint Inke zeker vijftien uur per week. Op werkdagen traint ze meestal één keer, op vrije dagen doet ze meestal twee trainingen. ,,Dan combineer ik altijd zwemmen met één van de andere onderdelen. Dat doe ik zo omdat zwemmen het minst belastend is voor je lijf.” Daarnaast doet ze in het weekend een koppeltraining, eerst fietsen en dan hardlopen.

BALANS 

Het schema van Inke is zwaar. ,,Nu meedoen en zo trainen vraagt veel, maar met veel balanceren geeft het ook veel voldoening. Voor mij zijn goed slapen en eten cruciaal. Alles staat in het teken van de triatlon.”

Dat er meer is in het leven dan sporten en werken, weet Inke heel goed. ,,Als het gaat om een sociaal leven dan vind ik dat wel echt heel lastig. Ik kan me heel goed verliezen in de sport en mijn sociale leven dan aan de kant zetten. Daar zou ik meer energie en tijd voor hebben willen gehad. Dat is nog wel eens een uitdaging.”

Triatlon is een individualistische sport. ,,Deze zomer ben ik lid geworden van de triatlonvereniging om meer contacten op te doen. Ik had wekelijks een baantraining, maar uiteindelijk doe je het alleen. Ik ga helemaal alleen naar Nieuw Zeeland, niet met de bond. Die doen alleen de Olympische afstanden, dat is een kwart triatlon.” Haar coach komt wel richting Nieuw Zeeland, maar dan om zelf mee te doen met de wedstrijd. ,,Ik ben heel benieuwd hoe ik dat ga ervaren. Misschien krijg ik dan wel meer het gevoel van samen.” Tegelijkertijd zijn de regels streng. ,,Je moet een afstand houden op het fietsen. De jury deelt anders straffen uit.”

WINST

Inke heeft alleen maar zin om te gaan. ,,Hardlopen is het zwaarst, omdat het het laatste onderdeel is en je daarvoor al best veel heb gegeven. Tegelijk is dat ook het punt waar je de meeste support krijgt van de toeschouwers langs de kant. Ik kijk er vooral naar uit om mezelf weer te testen en te zien hoeveel progressie ik heb kunnen maken in de laatste weken en maanden.”

Inke weet zeker dat ze niet met de winst thuiskomt. ,,Ze gaan zo hard, de winnaars doen alles in ongeveer drie uur en vijftig minuten. Ik hoop echt dat ik ben gegroeid en binnen vijf uur kan finishen.” En wat er daarna komt, weet ze nog niet. ,,Aan de ene kant wil ik trainen voor een hele triatlon en aan de andere kant meer snelheid ontwikkelen. Ik heb mezelf beloofd dat ik eerst leuke trainingen ga doen. Dat verplichte programma is soms saai.” Eerst gaat ze genieten van een reis door Nieuw Zeeland. ,,Ik zie het wel als ik thuiskom.”

Lees ook

Harderwijkse atletiekvereniging Athlos bestaat 70 jaar: 669 leden doen aan baanatletiek, hardlopen en triatlon