DVS’33 moet coronasteun terugbetalen; Raad van State is onverbiddelijk

ERMELO Voetbalvereniging DVS’33 moet het verstrekte voorschot van 21.000 euro aan coronasteun terug betalen aan het ministerie van volksgezondheid, welzijn en sport. Het geld was bestemd voor de vergoeding van de spelers in de periode van april tot en met juni 2021. De Afdeling Bestuursrechtspraak gaat mee in de conclusie van de rechtbank Gelderland dat de uitgaven in die periode nihil waren en de minister de gelden terug heeft gevorderd.

Wijnand Kooijmans

Het conflict draait vooral om de vraag of de stichting businessclub van DVS en de voetbalvereniging zelf als één geheel moeten worden gezien. De businessclub heeft in haar statuten het doel om binnen DVS de voetbalsport op het hoogst mogelijke amateurniveau te bevorderen en een gezonde financiële huishouding van DVS’33 te bevorderen en te ondersteunen. Dit doel probeert de stichting onder meer te bereiken door het eerste elftal van de vereniging financieel te adopteren en biedt daartoe contracten aan spelers aan. Op grond van deze contracten krijgen de spelers, vanwege de zomerstop in juni en juli, betaald voor de maanden augustus tot en met mei.

LONEN 

De coronasteun die DVS ontving was bestemd voor de lonen van de trainers en de kantinebeheerder. Dit op basis van de vierde tijdelijke noodmaatregel overbrugging van werkgelegenheid, de NOW. De stichting heeft op grond van de NOW een aanvraag gedaan voor een tegemoetkoming in de loonkosten van de contractspelers. Die is afgewezen omdat in het kader van de regeling is gekeken naar de maand juni 2020 en de stichting in die maand geen loonkosten heeft gehad.

DVS heeft 28 juli 2021 een aanvraag ingediend om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming in de loonkosten van de contractspelers over de periode april tot en met juni 2021. Deze aanvraag is gehonoreerd door de minister. Dat bedrag is in augustus door de minister teruggevorderd.

MINISTER

Volgens de minister heeft DVS al een tegemoetkoming gehad door loonkosten van haar medewerkers. De Afdeling van de Raad van State concludeert dat de loonkosten voor de contractspelers niet zijn gemaakt door de voetbalvereniging zelf maar door de stichting. En volgens het eindoordeel van de betreffende Afdeling zijn de stichting en de voetbalvereniging twee afzonderlijke juridische entiteiten, ook al wordt een gezamenlijke jaarrekening opgesteld.

De Afdeling komt dat ook tot de conclusie dat de tegemoetkoming voor de loonkosten had moeten worden aangevraagd door de stichting businessclub. De stichting wordt niet gezien als een amateursportorganisatie en komt daarmee niet in aanmerking voor een tegemoetkoming.

DVS’33 heeft bij de rechtbank betoogd dat zij schade lijdt als de personeelskosten van de stichting niet worden vergoed. En daarmee wel recht heeft op de verleende compensatie. De Afdeling gaat hierin niet mee, mede omdat de businessclub en de voetbalvereniging beiden een eigen nummer hebben in het Handelsregister of eenieder aparte statuten. Dat in een andere procedure het geld door een uitspraak van de rechtbank niet mocht worden teruggevorderd speelt geen rol volgens de Afdeling. Er mag niet worden verwacht dat de minister gemaakte fouten blijft herhalen.