Reisverhalenbundel van Elspeetse Mieke Berry-Ruijgrok neemt lezers mee op haar persoonlijke reis

ELSPEET Ze gaat graag naar een film, het theater en heeft een interesse in filosofie. Maar de passie van Mieke Berry-Ruijgrok (65) uit Elspeet ligt in het schrijven. Haar reisverhalenbundel ‘Op weg – persoonlijke reisverhalen’ ligt sinds november in boekhandels in Ermelo: Riemer en Walinga, Bruna en Primera.

De reisverhalen zijn door de jaren heen ontstaan. ,,Mijn man was ruimtevaartingenieur en voor zijn werk moesten we veel reizen’’, vertelt Mieke. ,,Als een soort dagboek heb ik de verhalen tijdens de reizen opgeschreven. Maar een aantal heb ik ook geschreven vanuit mijn herinneringen. Je staat echt te kijken hoeveel je nog weet na zo’n lange tijd. De momenten dat er veel gebeurt, dat zijn de dingen die je onthoudt. Het heeft emotie. Dat geeft altijd stof tot nadenken en schrijven.’’

BEROOFD IN ROME

Zo schreef Mieke verhalen over hoe ze zijn beroofd in Rome, hoe ze in Engeland waren op de dag van 9/11 en over de reis naar India, toen ze daar heen gingen voor een conferentie. ,,We hadden er een vakantie aangeplakt, zodat we konden rondreizen. We zijn daar emotioneel helemaal door elkaar geschud. Je sliep in paleizen terwijl je overdag door de sloppenwijk heen kwam. We zagen beren met een ring door hun neus die moesten dansen en melaatsen zonder vingers. Er waren grote tegenstellingen daar. Ik kon daarom alleen maar schrijven.’’

 De verhalenbundel van Mieke. Foto: Rebekka Rodenburg

LIEFDE VOOR TAAL 

Schrijven heeft Mieke altijd al leuk gevonden. ,,Vroeger was ik al goed in Nederlands. Ik vond het ook leuk om bijvoorbeeld samenvattingen te schrijven. De liefde voor taal is er altijd al geweest.’’ Daarom is ze later vertaalwerk gaan doen voor Stichting ICS. Ze vertaalde brieven (die mensen stuurden naar het kind dat ze ondersteunden). ,,Het ontroerde me heel erg om die verhalen te lezen. Toen kwam ik tot de ontdekking wat woorden kunnen doen. Woorden hebben veel kracht.’’ Dat moedigde haar aan om in 2009 deel te nemen aan een schrijfgroep in Apeldoorn. ,,Naar aanleiding van een opdracht word je aan de slag gezet en ga je thuis iets schrijven. Vervolgens neem je het mee naar de schrijfgroep en geef je elkaar feedback.’’

De liefde voor taal is er altijd al geweestTegenwoordig woont Mieke op een boerderij met paarden, schapen en de border collies in Elspeet, maar oorspronkelijk komt ze niet uit deze omgeving. Ze komt uit de bollenstreek. Eind 1999 is ze samen met haar man komen wonen in Elspeet, voor het tweetal ook een wereld van verschil. ,,Hier zijn de mensen erg vriendelijk, iedereen groet elkaar. Dat doen ze in het westen helemaal niet. Als we weer terug zijn in de bollenstreek moeten we daar wel aan wennen.’’ Elspeet biedt voldoende rust en stilte, wat haar schrijven weer stimuleert. ,,Ik heb die stilte echt nodig om te kunnen schrijven. Ik schrijf ook graag wanneer ik met de honden ga wandelen. Tijdens het lopen komen de ideeën in me op.’’

REISVERHALENBUNDEL

Hoewel Mieke al lang aan het schrijven is, besloot ze pas in de coronaperiode om haar verhalen te gaan bundelen. ,,In de coronatijd stond de tijd stil voor iedereen. De schrijfgroep was online, maar dat was niet hetzelfde. Dus ging ik nadenken over wat ik kon doen. Het idee kwam op om te gaan bundelen. Ik had namelijk al zoveel verhalen. Daar is eerst ‘Veluwse verhalen’ uit voortgekomen.’’ Dit boek met portretverhalen werd gevolgd door een soortgelijk boek, maar Mieke heeft ervoor gekozen om deze niet uit te geven, wegens de privacy van de mensen waar het over gaat. Met de reisverhalenbundel wilde ze die poging wel gaan wagen. ,,Ik vind het best spannend, maar je gaat iedere keer een stapje verder. Eerst wilde ik op de voorkant van het boek een foto van de Taj Mahal zetten, maar toen dacht ik: waarom ga ik er zelf niet op?’’ Daarom is het een foto van Mieke op het strand in Malawi geworden.

VLIEGSCHAAMTE

Mensen meenemen in mijn persoonlijke reisIn het boek staan niet alleen verhalen van verre reizen, maar ook verhalen van dagjes uit en verhalen uit haar jeugd. Verre reizen maken Mieke en haar man ook niet meer. ,,Ik heb vliegschaamte gekregen”, vertelt Mieke. 

,,Met mijn boek wil ik mensen ook niet stimuleren om meer te gaan reizen. Door het reizen ben ik persoonlijk gegroeid. Je wordt meer empathisch door het ontdekken van andere culturen. Ik wil mensen graag meenemen in mijn persoonlijke reis.’’

Rebekka Rodenburg