Ermelose scouts helpen op de Dam bij Nationale Herdenking: ‘Grote eer om daar te staan’

ERMELO Marinthe van der Gaag en Meike de Graaf zijn twee Ermelose scouts die tijdens de Nationale Herdenking op de Dam op 4 mei zullen helpen. De meiden, die allebei lid zijn van scoutinggroep Irmin-Taweb, zien hun deelname als een eer.

Suzanne Vooren

Jaarlijks helpen er 74 scouts uit één provincie en veertien zeekadetten bij allerlei zaken rondom de herdenking. Het gaat om het begeleiden van genodigden, het hijsen van de vlaggen, het aangeven van de kransen en  het klaarleggen en aanreiken van alle bloemen voor het publiek tijdens het defilé. 

Dit jaar mochten scouts uit Gelderland, die lid zijn van Scouting Nederland en tussen de dertien en zeventien jaar zijn, aangeven of ze interesse hadden om mee te helpen. ,,Je krijgt een mail. Daarna is er een loting.” 

VERTROUWEN

Marinthe was één van gelukkigen die een positief bericht ontvingen.Deze eer wil je niet missen. ,,Het is zo’n kleine kans dat je hiervoor uitgekozen wordt en zo’n grote eer om het dan ook te doen. Ik heb dan wel mijn examens en ik heb het redelijk druk, maar het zou heel zonde zijn om dit dan niet te doen.” 

,,Iets wat zo belangrijk is voor Nederland en voor zoveel mensen dat zo’n grote impact heeft, dat je dan zoiets serieus mag doen. Ze zetten wel veel vertrouwen in je, want je doet iets verkeerd en het is meteen beledigend naar mensen toe. Het is heel bijzonder dat je zoiets belangrijks mag doen.” 

Meike herkent zich in de woorden van Marinthe. ,,Ik vind het ook een hele grote eer dat ik daar mag staan.” Het ongeloof overheerste toen ze te horen kreeg dat ook zij mocht deelnemen. ,,De één na de ander van mijn jaargang had te horen gekregen dat het niet mocht.”

PROTOCOLLAIR

De voorbereidingen begonnen met een weekend waarin de deelnemende scouts samenkwamen om alvast te oefenen. ,,Je mocht aangeven bij welke taak je voorkeur ligt. Aan de hand daarvan wordt bepaald wat je mag doen.” Marinthe mag een krans aanreiken samen met een andere scout.

Hoewel de taak niet ingewikkeld klinkt, gaat dit met militaire precisie. ,,Het is echt heel strikt. Je loopt er naar toe, je draait je om. Je zorgt dat je met je hakken tegen de traptreden staat. Mensen komen de krans aanpakken. Dan zet je een pasje opzij, kijk je elkaar aan en zet je tegelijkertijd een pasje met je linkervoet naar voren. Kijk je elkaar nog een keer aan en draai je zeg maar jouw kant op en dan loop je weg. Het moet allemaal synchroon, ook het lopen en allemaal met linkervoet eerst.”

Het lopen is nog best lastig. ,,We moeten vooral langzamer leren lopen. Als de voorste te snel gaan, moeten de achterste ongeveer rennen.” Genoeg uitdaging dus nog voor het moment suprême. 

SYNCHROON

Meike hijst één van de zestien vlaggen, die gelijktijdig in een vloeiende beweging omhoog moeten. De synchroniciteit waarmee dat moet is het belangrijkste. Hiermee is tijdens het voorbereidingsweekend al geoefend. ,,We probeerden allemaal op tijd te hijsen, dat ging niet helemaal goed. Terwijl de ene vlag boven was, was de andere nog helemaal beneden. De timing is dus het ingewikkeldst.” Na de twee minuten stilte, tijdens het Wilhelmus, hijsen ze de vlaggen van halfstok naar de top.

LANGE DAG

De meiden kijken uit naar de dag en vinden het tegelijk ook spannend. Vooral de duur en het weinige eten zijn dingen die in hun hoofd spelen. ,,Het is echt een hele lange dag. We worden opgehaald met de bus en zijn rond 2.00 uur ‘s nachts pas weer terug.” Meike ziet wel op tegen de hele tijd staan. 

Marinthe hoop vooral dat ze niet teveel honger gaat krijgen. ,,Rond het middaguur krijgen we een maaltijd, waarna we door gaan naar de Dam. Alleen een paspoort en meer mogen we niet meenemen. Alles is echt hermetisch afgesloten.” Met een snack tussendoor en een maaltijd na afloop zal ze de dag door moeten komen. Toch overheerst terecht de trots dat zoiets bijzonders mogen meemaken.

80 JAAR SCOUTING

Nu wil het toeval dat scoutinggroep Irmin-Taweb dit jaar ook tachtig jaar bestaat. ,,We hebben een jubileumkamp en er zijn meer festiviteiten.” Dat is natuurlijk niet de reden dat de meiden al jaren lid zijn van de club.

,,Mijn broers zaten erop en ik vond de andere sporten niet zo leuk.” Marinthe is van plan om volgend jaar leiding te worden bij de welpen, tussen de zeven en elf jaar. 

,,Je leert heel veel bij scouting. Het gaat niet om de traditionele overlevingsvaardigheden, zoals vroeger misschien wel zo was.” Maar vele vaardigheden die nuttig zijn worden toch bijgebracht. ,,Sociale vaardigheden, leiding geven en samenwerken.” De opsomming wordt aangevuld met probleemoplossend en out of the box denken, doorzetten, en verantwoordelijkheid nemen.

Voor Meike is juist het samen dingen doen de belangrijkste bron van het plezier. ,,Een vriend van mij zat op scouting. Ik ben gaan kijken en nooit meer weggegaan.” Nu zijn de meiden op 4 mei op tv te zien terwijl ze hun hulpvaardigheid tonen.

Lees ook

Waarschijnlijk droog tijdens Dodenherdenking en Bevrijdingsdag