Druppel

Na vier dagen geen auto gebruikt te hebben, reden we weg van het parkeerterrein aan de Chevallierlaan tegenover de oude markt.
,,We moeten nog even tanken.” ,,Nee hoor, dat hebben we in het begin van de week toch al gedaan?” Een discussie ‘nee’ tegen ‘ja’, controleren internetbankieren-app en zes kilometer verder kwamen we tot de conclusie dat er misschien wel benzine uit de tank gestolen was.

Maar de tankdop zat nog stevig op slot, dus gingen we er vanuit dat er vast meerdere sleutels of lopers in omloop waren. Bij het tankstation aan de Kolbaanweg besloot ik voor twintig euro te tanken, zodat een volgende misdadige slurpactie niet zoveel geld zou kosten.
Na wat geneuzel met contactloos betalen via de telefoon (ja dat verhaal kent u al!), ging ik tanken. Toen ik het pistool weer opgehangen had, zag ik met afgrijzen dat er zich een plas benzine vormde rondom mijn voeten, gevoed door een rivier die ergens onder de auto vandaan kwam. Wat te doen?!

Er kwam een lieve jongeman aan die zijn hulp aanbood en met zijn zaklampje onderzocht waar het vandaan kwam. Hij zei dat er een mooi rond gat in de brandstofleiding geboord was waar benzine uitliep en raadde ons aan meteen naar huis te rijden of de auto achter te laten.
Op de markt aangekomen wilde ik het inbraakspoor ook zelf nog even zien, dus onder de auto met m’n stramme lijf. Er onderuit komen bleek moeilijker. Een vriendelijke, behulpzame dame hielp me overeind. Mijn vertrouwen in de mensheid kreeg weer een boost.

We hadden al eerder van andere langparkeerders vernomen dat er katalysators en benzine gestolen werd op de genoemde plek. Ook dat door de slechte verlichting en dichte begroeiing het ’s nachts niet erg prettig is om daar de auto te stallen, want er is nogal wat ‘nachtelijk vertier’.

En nu was ons autootje het slachtoffer!
Op de Chevallier verandert hij na enige tijd stilstaan al snel in een bosachtig iets, overdekt met bladeren, eikels, mos en andere aanhangsels van bomen afkomstig. Dat er niet gezorgd wordt voor een veilige omgeving maakt het nog veel erger.

Maar wat schetst mijn verbazing? Toen ik deze week mijn neus om de hoek van het gemeentehuis stak, zag ik zowaar een keurig aangelegd parkeerterrein speciaal voor bewoners van een nieuw gebouwd huurderscomplex! Dit is werkelijk de druppel (in dit geval de plas) die de emmer doet overlopen!

Hoe noemen ze dat? Twee maten? Ach ja, je hebt dubbeltjes en kwartjes. Maar deze keer kost het mij wel héél veel guldens. O, sorry, ik bedoel natuurlijk euro’s!

Greet Termaat