Fransje Heijkoops kortetermijngeheugen is niet meer hoe het was: ‘Geen reden tot paniek, lieve oudere lezers, dit is normaal’
10 december 2025 om 16:00 ColumnERMELO Met een nieuw fotootje en 50 columns is het tijd voor zelfreflectie. Mijn kortetermijngeheugen laat te wensen over. Bijna 44 jaar geleden, toen de 4 kinderen nog thuis woonden, prentte ik me in mijn hoofd dat haastige spoed zelden goed is. Keukenkastje open en niet meer weten wat ik wilde pakken. Gauw boodschappen doen en dan het meest essentiële vergeten, wc-papier of portemonnee. Mijn kinderen weten zich vast meer te herinneren.
Na een stressvolle periode begon ik aan mijn nieuwe leven. Op 11 april 2023 werd ik officieel burger van Ermelo. Mijn motto dat haastige spoed zelden goed is kwam te vervallen, maar niet mijn kortetermijngeheugen.
Die tijdelijke opslagplaats in mijn hersenen kan nog nauwelijks 7 items tegelijk aan. Bij de geheugentest van Max weet ik na een kwartier nog 7 van de 10 boodschappen. Geen reden tot paniek, lieve oudere lezers. Dit is normaal.
Toch maar eens even checken of ik een lonely wolf ben. Ooit weleens iets op het dak van je auto laten liggen? Het leukste verhaal was dat een lunchpakket voor 4 personen even op het autodak lag, maar toen we na uren stopten op een mooie picknickplaats, wist niemand waar dat gebleven was.
Zelf legde ik ooit mijn portemonnee op het dak. Het geluk van een dijkje is dat hij er afgleed en voor de garagedeur bleef liggen.
Ooit je tas, smartphone of mobieltje bij een wandeltocht op een muurtje of bank laten liggen? 2x heb ik op zulke plekken een portemonnee en tasje gevonden.
Het meest gekke, wat mijzelf onlangs overkwam, gebeurde gewoon thuis. Als ik ‘s avonds mij klaarmaak voor de nacht doe ik wat bijna iedereen doet: verwarming op laag pitje. Deuren op slot. Klein afwasje en een ding afwisselend aan de oplader. Hoorapparaat, tandenborstel, iPad, smartphone en, in mijn geval, ook een zwart mobieltje. Laat ik dat ding nou niet kunnen vinden! Ik denk dan: Fransje even de film terugdraaien. Niks hielp ook niet met extra licht aan. Dan maar mezelf bellen met de smartphone en ja heel zacht ging een belletje rinkelen en een klein lichtje branden. Ik durf het haast niet te zeggen. Het geluid kwam uit de magnetron! Het zwarte mobieltje lag op de zwarte bakplaat die ik netjes terug in de magnetron had geschoven.
De les die ik daaruit trek is: leg nooit iets zwarts op een zwart voorwerp. Dus ook niet zometeen als ik mijn zwarte IPad sluit. Mijn kortetermijngeheugen en mijn glaucoom die allebei mijn hoofd besturen en zich uitdagend manifesteren zal ik eens ernstig toespreken!
Tip: probeer die 2 vragen uit bij kaarslicht, het eten van een kerstkransje of appelflap onder het geknal van de allerlaatste cobra’s. Je zult versteld staan wat je te horen krijgt. Tot 24 december.
Fransje Heijkoop
