Columnist Philippe Abbing voelt zich ongemakkelijk bij fast fashion: ‘Alles moet sneller, goedkoper, nieuwer, hipper’

Het leven is duur. Zeker met kinderen die bijna elke maand een maat groeien. En de mode verandert ook nog eens voortdurend. Een opkomende trend is fast fashion en ultra fast fashion, dat inspeelt op de behoeftes: spotgoedkope kleding, tijdelijke memes, vaak rechtstreeks uit China (ofzo) geïmporteerd. Hoe het gemaakt wordt? Onder erbarmelijke omstandigheden, met misschien wel kinderhandjes aan de naaimachine. Maar ja, het is betaalbaar en trendy.

Het stemt me somber. Fast fashion draait om hype en snelheid. De kleding is bedoeld voor een paar keer dragen, dan kan het weg. In Ermelo hebben we winkels als Primark of Shein gelukkig nog niet, maar op de braderieën zie ik al vaker discutabele kleding en merchandise.

Ik snap het ook wel. Alles is duur en goedkoop wint vaak. Vroeger ging één goede broek drie verschillende kinderen mee, nu kopen we kleding die soms na een paar keer wassen al op is. Zelf ben ik er ook niet vrij van. Ik woon vlak bij een Action. Het is vaak makkelijker even een nieuw oplaadkabeltje te kopen dan te zoeken naar de oude. Na verloop van tijd kom je bij het opruimen al die meuk weer, bijna ongebruikt, tegen.

Maar ik merk dat ik me er steeds ongemakkelijker bij voel. De hoeveelheid spullen die we kopen - en bijna meteen weer afdanken - is absurd. Fast fashion is zelden herbruikbaar. Kledinginzameling haalt die shirts er vaak tussenuit: te slecht van kwaliteit. Wij zelf hebben veel tweedehands kleding gekocht voor de kinderen, via Marktplaats en kinderkledingbeurzen. Daar ligt genoeg moois en is vaak ook goed betaalbaar.

Waar gaat dit naartoe? Alles moet sneller, goedkoper, nieuwer, hipper. Ondernemers spelen daar handig op in. Maar de gevolgen zijn groot: uitbuiting, vervuiling, afvalbergen. En ondertussen went de consument eraan dat een shirt maar vijf euro mag kosten en kort mee hoeft te gaan.

Wat moet er nu met fast fashion gebeuren? Onze maatschappij is ingericht op grote wisselingen in korte tijd, en het lijkt wel of je daarin meegezogen wordt. Maar wat wij kopen, is onze keus. Het zit me dwars dat die tijdelijke troep zo’n enorme milieubelasting geeft én de productie alleen door grote fabrieken, zonder lokale productie en onder erbarmelijke arbeidsomstandigheden plaatsvindt. Daar mag onze overheid best eisen aan stellen, want dat hoort niet bij Nederland, ook niet in Ermelo. Dus fashion, herbruikbaar en onder goede omstandigheden geproduceerd, lijkt me prima. Anders maar iets minder fast.

Philippe Abbing

Lees ook

Columnist Philippe Abbing ervaart brokkelbrein bij nieuwe generatie: ‘Concentratie van een goudvis’