Columnist Philippe Abbing over bouwen en stikstof: ‘Op geleide van pijn’

Zuchten is geweldig. Het verlaagt je hartslag en bloeddruk, al is het maar even. Afgelopen donderdag lag ik op de verkoeverkamer na een liesbreukoperatie. 

In de kakofonie van piepjes herkende ik mijn eigen hartslag na een diepe zucht. Heel even hielden de piepjes in. Na al het gestress van de operatie kwam dat goed van pas.

De laatste tijd zucht ik vaker. In de gemeenteraad draait het veel om wonen en bouwen. Jongeren, ouderen en gezinnen zoeken allemaal betaalbare woonruimte.

Maar bouwen is geen simpele opgave.

Je moet rekening houden met bedrijven, wegen, scholen, horeca, toerisme, energie, én de natuur. Die natuur is een van de mooiste dingen van Ermelo — niet alleen eromheen, maar ook ín het dorp. Voordat ik er kwam wonen, was ik al onder de indruk, ook al is dat niet moeilijk bij de overstap van Almere naar groen Ermelo.

Mijn zuchten werd versterkt door een besluit van de provincie: de rem op ontwikkelingen in een zone van 500 meter rondom de Veluwe. Gedurende zeker anderhalf jaar mag er niets meer gebouwd worden om stikstofuitstoot te beperken. Iedereen moet -70% terug. Ook de landbouw eromheen voelt dat. Het doel is helder: de natuur herstellen. Door minder stikstofneerslag moet de Veluwe kunnen ademen.

Mijn eigen herstel gaat ‘op geleide van pijn’: ik mag alles, maar als het pijn doet, moet ik stoppen. Eigenlijk vergelijkbaar met het stikstofbeleid. Het is goed dat er aandacht is voor de natuur. We moeten tijdelijk ecologisch handelen in plaats van economisch. Maar ik vraag me af of dit voldoende is. Stikstof komt overal vandaan, niet alleen van boeren in Ermelo of uit een zone van 500 meter.

De zoneringsoplossing klinkt als een oplossing volgens de regels, regels die erg lastig te begrijpen zijn. Je moet een deskundige zijn om het te snappen.

Voor woningzoekenden is dit extra zuur. De plannen in de zone liggen voorlopig stil. Zuchten helpt dan een beetje — al is het maar voor een paar seconden rust.

Philippe Abbing

Lees ook

Columnist Philippe Abbing schrijft over de volgende generatie: ‘Die Tom, hij was juist de nieuwe generatie’