Columniste Fransje Heijkoop neemt afscheid van Annie van het Kroondomein: ‘Die eieren blijven goed tot 28 februari’
26 februari 2025 om 14:00 ColumnERMELO Ja, jullie zullen wel denken... Annie? Wat interesseert mij die Annie. En Kroondomein? Is dat het vrij nieuwe woonzorgcomplex op de Sparrenlaan? Bij Kroondomein dacht ik, toen ik in Ermelo kwam wonen, aan Het Loo bij Apeldoorn.
De plaatselijke Zonnebloem vroeg mij, 13 maanden geleden, of ik bij Kroondomein Annie kon helpen met haar scootmobiel. Het werd veel meer dan dat. We kregen een goede band na een wat aarzelende start omdat we zo verschillend waren. In leeftijd scheelden we maar 16 dagen.
Iedere dinsdag belde ik haar op met de vraag wat zij met mij - en ik met haar- wilde gaan doen. Graag naar haar man en het nostalgische boerenleven van weleer voelen, binnen de agrarische grenzen van Ermelo. De laatste keer was 4 februari. Ik kreeg een doos vol eieren mee. ‘Die blijven goed tot 28 februari.’
We gingen vorig jaar met een bus naar de Keukenhof en op 12 december naar Pantropica in Luttelgeest. Ik droeg een zonnebloemhesje. Soms raakte ik daar het spoor bijster maar liet dat nooit merken want er liepen meer hesjes rond. Die waren dan óók vaak de weg kwijt.
Annie gaf uit haar grote verzameling knipsels het gedicht over de goddeloze Bunderdahlers. ‘Lijkt me leuk voor een column.’ Ik mocht haar naam gebruiken. Het werd een ‘welkom dominee Boeder’. Annie, zo trots als een pauw, kreeg kranten voor haar familie. Dat was 29 januari.
Als het nu was geplaatst was het te laat geweest. Toen ik haar vorige week belde - met de vraag: Annie, hoe gaat het… wat zou je willen doen? - kreeg ik haar dochter. Dat was vreemd, flitste het door mijn hoofd. ‘Moeder is een paar uur geleden overleden.’ De uitvaart was 22 februari.
Onvoorstelbaar, onvoorstelbaar, zei haar man. Ik denk dat hij bedoelde dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn. Wat mij vooral trof was de rode draad in het leven van Annie: Johannes 3 vers 16. Tijdens hun huwelijksdienst in mei 1963 in de preek en nu weer. Annie had zich op alles voorbereid. Over zo’n moeder, oma, oud-oma raak je niet uitgepraat, dus dominee en dochters ook niet.
Annie’s smeekbede ging in vervulling. Johannes 3 vers 16.
‘Want zo lief had God de wereld dat Hij zijn eniggeboren zoon gegeven heeft opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren ga, maar eeuwig leven hebben.’ De interpretatie van ‘wereld’ wordt soms verwoord als: alle mensen op de aarde , zonder onderscheid en dat God meer dan 1 type of etnische groep liefheeft.
Toen ik door de regen naar huis fietste zag ik dat de molen draaide. Ik had dit nooit eerder gezien. Echt onvoorstelbaar. Morgenochtend denk ik weer aan Annie. Ik eet dan het laatste eitje.
Fransje Heijkoop
