Columniste Fransje Heijkoop citeert een gedicht in de hoop dat het goed wordt ontvangen: ‘Ik waag het erop’
29 januari 2025 om 14:00 ColumnVan Goeree Overflakkee naar Ermelo is een hele stap. Ook voor dominee Boeder. Zondag 26 januari waren vast alle gemeenteleden rondom de kansel verzameld na zo’n lange tijd verstoken te zijn geweest van een vaste predikant.
Op maandag 13 januari gaf Annie, die ik wekelijks bezoek op Kroondomein, mij een gedicht uit haar kerkelijke gemeenteblaadje. Het ging over een dominee en zijn schaapjes. Het gedicht moet 11 jaar oud zijn. Naam van dichter/dominee zijn niet meer te achterhalen.
En wat gebeurt er? Twee dagen later op 15 januari wordt dominee Boeder bevestigd in Ermelo. Hoe zou de predikant het vinden als ik, eenvoudige columnist, het gedicht als welkom op deze plaats aan de Eerwaarde zou geven? Zou dat goed vallen? Ik waag het erop.
In Bunderdahl, een kleine plaats dicht aan de grens gelegen
Was het volk zo goddeloos, daar was geen preken tegen.
De dominee had menigmaal hen flink de les gelezen
maar door gestrengheid noch vermaan kon hij dat volk genezen.
Eens riep hij van de kansel af aan ‘t eind van zijn verwijten:
‘Gij Bunderdahlers zijt niet waard dat ze u in ‘t water smijten.
De Bunderdahlers vonden dat beledigende woorden
en schoon ze zich aan dominee gewoonlijk niet veel stoorden,
ging men nu bij de kerkenraad hier tegen protesteren
en dominee moest op bevel zijn preek rectificeren.
Hij zou dat doen in ‘t openbaar, men kon ‘t niet beter wensen
en zondags bij de ochtendpreek zat de hele kerk vol mensen.
Elk wilde graag getuige zijn wat dominee zou zeggen,
als hij straks in ‘t openbaar zijn schuld bekende en uit zou leggen.
Maar dominee sprak fier en vrij als altijd tot de schare,
alsof geen schuld of zwaar vergrijp hem neerdrukte als ‘t ware.
En toen de preek ten einde was en ‘t Boek was dichtgeslagen
sprak hij: ‘ Toehoorders, ‘k ben verplicht u thans excuus te vragen.
Excuus voor wat ik zondag hier in drift mij liet ontvallen
en wat als een belediging beschouwd werd door u allen.
Ik heb als toen in drift beweerd dat gij niet waard zou wezen
dat men men u in ‘t water smeet, dit was verkeerd gelezen.
Ik neem die woorden thans terug, aan misverstand te wijten,
en zeg u thans: Gij zijt wèl waard, dat ze u in ‘t water smijten.”
Fransje Heijkoop
