Rem van keurslijf af bij Harderwijkse zwemster Lisa Kruger op weg naar Parijs: ‘Ik lever alles in voor die ene gouden medaille’
23 augustus 2024 om 17:00 ZwemmenHARDERWIJK De Paralympische Spelen vinden van 28 augustus tot en met 8 september plaats in Parijs. De Harderwijkse Lisa Kruger (23) gaat voor de derde keer naar het grootste sportevenement ter wereld. ,,Ik hoef mij niet om alles druk te maken.”
De 23-jarige zwemster kijkt aan de keukentafel in haar ouderlijk huis in Harderwijk enorm uit naar haar derde Spelen. ,,Het is echt het mooiste sportevenement ter wereld. En je komt in aanraking met sporten waarvan je haast het bestaan niet wist. Zo heb ik bijvoorbeeld ook staan schreeuwen en springen voor de televisie bij het 3x3 basketbal. Het mooie aan de Spelen is dat het verbroedert.”
Na een kort trainingskamp in Turkije vliegt de Paralympische zwemploeg door naar Parijs waar zij hun intrek nemen in het olympisch dorp. ,,Wij zijn er als eerste van TeamNL. Wij komen zelfs binnen op de dag dat het open gaat. De eerste paar dagen kunnen wij zo alles op ons laten inwerken, de boel verkennen, kijken hoe alles in zijn werk gaat en hoe is het vervoer geregeld van en naar het zwembad. Tijdens de Olympische Spelen hebben ze onder andere een roeifinale uitgesteld omdat een sporter vastzat in een bus. Dat hoop ik niet mee te maken.”
Volgens Kruger hoeft ze zich geen moment te vervelen in het Olympisch dorp. Naast de vele trainingen die ze daar nog moet ondergaan, is er van alles te beleven. Een tegenvaller is dat ze niet bij andere sporten kan gaan kijken in Parijs. ,,Daar heb ik helaas geen tijd voor, maar ik kijk wel op de social media van andere sporters waar in het Olympisch dorp ik moet zijn. Ik heb wel een aantal dagen om wat dingen te ondernemen in het dorp zelf. Er zitten winkeltjes, een kapper, een tandarts, een nagelsalon en tegenwoordig zit er een tattooshop. Eigenlijk is alles voorhanden.”
De saamhorigheid in het Olympisch dorp springt er volgens de zwemster bovenuit. ,,Het allerleukste is dat je met andere sporters zit. Bij een WK zit je in een hotel dat is afgehuurd door alle zwembonden, maar er is weinig contact onderling. Op de Spelen praat je veel met mensen uit andere landen, andere sporten en er is echt een gevoel van verbondenheid. En zie je ergens een groepje Nederlanders, ga je er gewoon bijzitten. Die oranjeshirts zijn daarin behoorlijk handig”, lacht Kruger.
TEAM LISA KRUGER
Dat is voor moeder Natascha het sein om zich ook even in het gesprek te mengen. Terwijl vader Roland ten tijde van het interview op de oprit bezig is de dakkoffer te bevestigen op de auto waarmee de reis naar Frankrijk gemaakt wordt. Het gezin Kruger verblijft namelijk twee weken in Parijs om Lisa van dichtbij te aanschouwen. Gehuld in speciaal gedrukte oranje shirts met de tekst ‘Team Lisa Kruger’, die Natascha vol trots laat zien, zullen zij de zwemster toejuichen. ,,Mijn vader, moeder, zusje en twee vriendinnen met aanhang komen kijken. En er komen mensen die ik ook ken, maar die komen niet alleen voor mij. Mijn schoonfamilie komt ook, maar die komen voor Bas (Takken, vriend Lisa, red.) die ook in Parijs zwemt.”
Na Tokio, waar Kruger drie keer brons en een keer zilver won, wil de Harderwijkse in Parijs haar prestatie van Rio 2016 evenaren. In Brazilië won ze als tiener namelijk al een gouden medaille op de 100 meter schoolslag. Toch tempert ze zelf de verwachtingen. ,,Mijn 100 meter schoolslag loopt eigenlijk het hele seizoen al niet, maar mijn schoolslag in de wisselslag loopt daarentegen geweldig.”
De gewone sportvolger zou denken dat de schoolslag dan hetzelfde zou zijn in welke discipline dan ook, maar dat blijkt in de praktijk toch behoorlijk anders te liggen. ,,We vermoeden dat ik de laatste tijd te weinig schoolslag en te veel vlinderslag heb gedaan waardoor er langzamerhand een andere beweging ingeslopen is. Die hebben wij eruit moeten filteren zodat ik weer meer snelheid kan maken. Als zwemmer ben je continu bezig met verbeteren. Net die ene procent kan het verschil maken.”
Zo minutieus luistert het in de topsport. De opbouw naar een kampioenschap of zoals in dit geval de Paralympische Spelen is zodanig uitgedokterd dat het eigenlijk wetenschap genoemd kan worden, zo geeft Kruger aan. ,,Het is opbranden, herstellen, opbranden en weer herstellen. Er is nog geen tijd voor rust doordat wij in de fase van supercompensatie zitten. Van daaruit komt het herstel en daarna hoop je nog harder te kunnen zwemmen. Momenteel ben ik erg moe, maar ik weet waar ik het voor doe. Na het trainingskamp in Turkije en wat trainingen in het Paralympische bad is er tijd om uit te rusten.”
GOUDEN MEDAILLE
Het moment suprême voor Kruger staat al drie jaar lang rood omcirkeld in haar agenda. Op de laatste dag van de Paralympische Spelen staat namelijk haar favoriete onderdeel op het programma. Daarop gaat ze voor de gouden medaille. ,,Als ik zou zwemmen wat ik graag wil en kan zwemmen, levert dat een aantal medailles op. Maar ik ben natuurlijk niet de enige die zich heeft verbeterd. Eén afstand heb ik de focus op en dat is de 200 meter wisselslag. Op die afstand ga ik voor goud. De andere afstanden doe ik erbij omdat het kan en omdat ik redelijk leuk mee kom met de wereldtop. Maar daarop heb ik last van concurrenten die zich erop specialiseren. Die maken grotere stappen dan ik. Ik heb mij voorgenomen dat ik op die afstanden een persoonlijk record wil zwemmen en als het een medaille oplevert, is dat een cadeautje.”
Voor de 200 meter wisselslag legt ze zichzelf wel de druk van het moeten winnen op. ,,Die ene moet goud zijn. Die staat bovenaan mijn lijstje en als ik daar alle andere medailles die ik in mijn leven heb gewonnen voor moet opofferen, doe ik dat met alle liefde. Als ik daar de tijd zwem die ik kan, levert dat goud op. Zwem ik die tijd en is een ander sneller, dan heb ik er geen vrede mee maar moet ik realistisch zijn dat ik een geweldige tijd heb neergezet. En ik heb geen invloed op wat anderen doen.”
SPORTPSYCHOLOOG
Het programma in Parijs is gelijk aan dat van Tokio. Zodoende zit Kruger lange tijd in de wachtkamer. ,,Toen de wisselslag in Tokio eenmaal daar was, was ik behoorlijk moe. Ik ga nu met een andere mindset naar de Spelen. In Japan moest ik per se goud halen, want het zou falen zijn als ik zonder goud naar huis zou gaan. Dat is nu niet meer aan de orde. Ik heb met een sportpsycholoog gewerkt om het plezier in het zwemmen op te zoeken. In Rio zwom ik grandioze tijden waar ik nu nog moeite mee heb. Hoe dat kon? Ik had het naar mijn zin en vond het vooral leuk. Naar dat gevoel wilde ik weer terug. De rem van het keurslijf is eraf gegaan. Het afgelopen jaar ben ik bezig geweest om leren te genieten. Een grote valkuil is om met oogkleppen op te leven. Nu wil ik ook andere dingen doen. Ik denk dat het voor dit moment een voorwaarde is om harder te zwemmen in Parijs.”
Het loslaten van het strakke regime zorgde ervoor dat zij afgelopen jaar twee keer naar haar favoriete vakantieland ging. ,,Ik ben fan van Japan en ik heb afgelopen zomer na de WK mijn droomreis gemaakt. Ik ging alleen en ben met de trein van stad naar stad gereden. Na het EK in Portugal had ik weer anderhalve week vrij en toen heb ik heel impulsief op het vliegveld van Berlijn een ticket naar Japan gekocht. Ik wilde nog een keer en ik heb daar absoluut geen spijt van.”
GENEESKUNDE STUDEREN
Kruger had er een goede reden voor om op de momenten die het toelieten extra te genieten. Ze is na de Paralympische Spelen namelijk student. De zwemster is aangenomen voor de studie Geneeskunde in Utrecht. ,,Ik dacht: ‘ik ga geen leven meer hebben, want naast het studeren wil ik blijven zwemmen’. Dat was de achterliggende gedachte om twee keer in korte tijd die reis te maken.”
Geneeskunde studeren was altijd al een droom voor de Harderwijkse. ,,Dat is begonnen toen ik al die operaties aan mijn pols heb gehad. Van kind af aan vond ik het interessant wat de doktoren deden en wat ze nog gingen doen. Daar was ik heel nieuwsgierig naar. Ik vond het daarom ook altijd leuk om naar het ziekenhuis te moeten. Toen ik VWO deed, heb ik er rekening mee gehouden door het vakkenpakket te kiezen dat hierbij aansluit.”
De studie Geneeskunde gaat ze combineren met topsport. ,,Over de studie maak ik mij niet zoveel zorgen, maar ik blijf er ook naast zwemmen. Dat wordt pittig, maar ik kan niet eeuwig blijven zwemmen waardoor ik een vangnet wil creëren. En ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om het zwempak aan de wilgen te hangen. Dat maakt de boel wel ingewikkelder, maar het is een uitdaging die ik niet uit de weg ga. Ook al ga ik verhuizen naar Eindhoven vanwege het zwemprogramma. Ik had geen optie dichterbij.”
Kruger geniet - ondanks dat ze naar eigen zeggen soms wil wegkruipen voor bepaalde trainingen - enorm van het zwemmen. Maar steeds meer van het leven ernaast. Dat wordt volgens haar steeds meer rechtgetrokken met die van ‘normale’ zwemmers. Ook in de mate van bijvoorbeeld sponsoring. ,,Ik had een fotoshoot van een zwemkledingmerk samen met Sarah Sjöström. Dat was wel een bijzonder moment, want een Paralympische sporter werd daar nooit voor uitgenodigd. Ik voel mij de eerste generatie die ook Olympische sporters mag ontmoeten en ik hoop voor de generatie na mij dat het de normaalste zaak van de wereld is.”
EIGEN VERHAAL PARALYMPIËRS
Het verschil in aandacht en beleving zit Kruger soms dwars. ,,Juist omdat Paralympiërs allemaal een eigen verhaal hebben vanwege het stuk acceptatie dat komt kijken bij een beperking. Daarom is er nu een programma geschreven genaamd ‘We the fiftheen’. Dat is gebaseerd op dat vijftien procent van de wereldbevolking een beperking heeft. Als men dan ziet dat er op hoog niveau gesport kan worden en wat er allemaal nog wel mogelijk is; dat moet inspirerend zijn. Ook voor de normale mens.”
Lisa is daar zelf een voorbeeld van. Ze viel op jonge leeftijd van een muur, brak haar arm op meerdere plekken en kreeg de groeiaandoening Madelungse deformiteit, maar ging niet bij de pakken neerzitten. Als zwemster won ze in 2016 goud en gaat op haar 24ste beginnen aan een studie Geneeskunde. ,,Een Paralympische sport is hét bewijs dat het oplopen van een beperking niet alleen maar negatieve dingen met zich meebrengt. Het kan ook heel veel deuren openen. Het kan inzichten in het leven geven waar je voorheen nooit bij stilgestaan had.”
IDOOL
Ieder kind heeft een idool. Hoe mooi zou het zijn als een kind later Lisa Kruger wil worden. ,,Ik hoop uit te dragen dat alles mogelijk is. Ik heb mijn beperking heel snel geaccepteerd. Toen ik kind was, vond ik het verhaal eigenlijk grappig. In het weekend dat ik mijn arm brak, waren er nog twee op school die maandag in het gips het plein opliepen. Bij hen was het na vijf weken over, ik heb domme pech gehad.”
Terug naar 2024. Het jaar waarin Kruger haar tweede Paralympische gouden medaille hoopt te winnen. ,,Ik heb er vertrouwen in dat ik snelle tijden kan zwemmen in Parijs. In de trainingen ben ik sterker, sneller en technischer geworden. Ook in de krachttraining ben ik omhooggegaan. De insteek is om dat alles in Parijs tot uiting te laten komen.”
De verrichtingen van Lisa Kruger zijn te volgen via haar Instagram en de Harderwijker Courant.
