Haico en Peter Epe, vader en zoon bij FC Horst: ‘Op het veld ben ik trainer en thuis ben ik vader’

ERMELO Haico en Peter Epe, vader en zoon bij FC Horst. Het lijkt vanzelfsprekend als je hen over voetbal hoort praten, ze zitten meestal op één lijn. Maar dat is het niet helemaal. Haico is net terug van een langdurige blessure en zijn vader maakte zijn rentree in het voetbal, in een voor hem nieuwe rol. In de jeugd bij VVOG en DVS’33 werd de jonge Haico Epe al een paar seizoenen getraind door zijn vader Peter. Nu, zo’n 20 jaar later, zijn vader en zoon herenigd op het voetbalveld. Bij FC Horst is de inmiddels 29-jarige verdediger begonnen aan zijn vierde seizoen, zijn vader (62) is dit seizoen tweede trainer.

Haico begon zijn eerste drie jaren op het voetbalveld onder leiding van zijn vader. Bij VVOG E2 was Peter gevraagd als trainer door Cor Klaassen. Na twee seizoen DVS’33 D1 ging Haico naar PEC Zwolle, waar hij het beloftenelftal haalde. In 2015 kwam hij terug bij DVS’33, waar hij vier jaar in de A-selectie speelde. Na twee jaar WHC is hij nu aan zijn vierde seizoen bij FC Horst begonnen. De laatste anderhalf jaar stonden echter vooral in het teken van revalideren. In april 2023 raakte hij geblesseerd in een uitwedstrijd tegen Be Quick’28. ,,Ik zakte door mijn knie heen en liep wat moeilijk. Na een paar weken zakte ik er weer doorheen. Na een aanvankelijk verkeerde diagnose kwam pas tweeënhalve maand later aan het licht dat mijn kruisband beschadigd was. Edwin Zonneveld, de fysio waar ik naartoe was gegaan, wist dat de kans heel groot was. Op de MRI werd bevestigd dat mijn voorste kruisband compleet was afgescheurd.”

PERFECTE REVALIDATIE

Omdat Haico boten en scooters verhuurt, was opereren in het hoogseizoen geen optie voor hem. De operatie volgde pas op 20 september bij Bergman Clinics in Arnhem. Hij revalideerde bij Louwen & Muilwijk in Nunspeet, de praktijk van Arjan Louwen, de fysiotherapeut die hij nog kende van PEC Zwolle. ,,De opbouw van de revalidatie was perfect, ik heb geen enkele tegenslag of pijn gehad. Natuurlijk moest ik aan alles wennen en voelde ik in het begin wat meer reactie. Het duurde wel een tijd om vrij in mijn hoofd te zijn, maar ik durf nu te zeggen dat ik in het veld geen belemmeringen meer ervaar. In buigen en strekken wordt mijn linkerknie nooit meer hetzelfde als rechts, maar ik heb geen snelheid ingeleverd. Ik wilde niet zo abrupt stoppen, daarvoor vind ik het voetbal toch te leuk. Het is ook een fijn, jong team. Ik ben 29, Kevin Schut is een jaar ouder en de enige dertiger.”

In de voorbereiding speelde hij slechts een half uur tegen Zwart-Wit’63 en 45 minuten tegen Berkum. In de competitie mocht hij 30 minuten invallen tegen VRC en in de derde wedstrijd tegen ONA’53 stond hij voor het eerst in de basis. Tegen De Merino’s zag het thuispubliek hem voor het eerst vanaf het begin in actie. ,,Ik stond links centraal, maar kan ook rechts centraal staan.”

Haico Epe is na een jaar weer terug bij FC Horst, in de basis. - Wim Balke

Peter: ,,Het was zijn eerste volledige wedstrijd in de basis, maar bijna niemand had het erover. Iedereen was ermee bezig dat de 2-3 in de laatste seconden viel, want 30 seconden daarvoor misten we zelf de kans op de winnende goal. Ik stuurde hem een appje dat ik vond dat hij goed speelde. Het mooiste vond ik dat hij weer in het veld stond. Ik was best wel bezorgd, als hij maar niet zou vallen en weer zijn knie zou blesseren. Het doet me goed dat hij er weer bovenop gaat in de duels. Ik heb geen omkijken naar hem, hij heeft veel discipline. Haico was een bepalende speler en dat gaat hij ook weer worden”, klinkt zijn vader overtuigd.

Haico ziet altijd ruimte voor verbetering. Over een langere periode moet blijken of hij het niveau haalt van voorheen, vindt hij. ,,Het gaat, merk ik, met de week steeds beter, maar ik ben ook iemand die vindt dat het nooit goed genoeg gaat. Hopelijk trek ik de lijn door.”

NIEUWE ROL

Ook zijn vader Peter (62) beleeft een rentree. Hij stopte in maart 2022 na bijna vier seizoenen als trainer bij Zeewolde. Daarvoor was hij vijf seizoenen coach bij het eerste van Hierden, een jaar trainer bij de jeugd van Hierden en vijf jaar bij de jeugd van DVS. ,,Door corona-onderbrekingen, aangepast trainen en privéomstandigheden had ik er helemaal geen zin meer in en was het plezier helemaal over. Ik had geen energie meer om trainingen te maken. Dat was voor het eerst in mijn leven. Er speelden meer dingen een rol en ik was er klaar mee.” Hij heeft anderhalf jaar afstand gehouden, tot in de winter FC Horst kwam met de vraag om assistent-trainer te worden van John Martens. ,,Dat was voor mij een gekke constructie, want ik was nog nooit assistent geweest. Ik ben nu tweede trainer, John traint een uur en ik een halfuur, op speelwijze. Ik ben heel erg gedreven, zeg alles, geef gevraagd en ongevraagd advies, maar John mag alles naast zich neerleggen. Hij bepaalt als eindverantwoordelijke en hakt de knopen door. We hebben een goede balans gevonden. Ik zit relaxter op de bank: ik heb de spanning niet meer, kan iets afstand nemen en hoef geen wedstrijdvoorbespreking voor te bereiden. Het sociale heb ik gemist.”

SCHEIDING

Haico: ,,Een speler uit mijn team, Joris ten Bolscher, wist niet eens dat hij mijn vader was. Ik vind het hartstikke leuk om te zien dat mijn vader weer plezier heeft in voetbal, dat doet mij goed. Hij mag alles zeggen, positief of negatief. We praten veel over voetbal, hoe we het tijdens trainingen en wedstrijden zien en zitten vaak op één lijn.”

Peter: ,,Ik vind het leuk om met mijn eigen kinderen te trainen, ik heb Endy ook vijf jaar getraind bij DVS B1 en Hierden 1. Haico heb ik nu voor het eerst als ‘grote jongen’. Ik zou het ook leuk vinden om ooit als trainers iets samen met Twan te doen. Op het veld ben ik trainer en thuis ben ik de vader. Die scheiding is er altijd voor 100% geweest.”

Lees ook

Jesse Versteeg aanvoerder op achtergrond bij EFC’58