Jubileum gehaald, nu nog nieuw onderdak

ERMELO - Bij het inloophuis De Parasol maakt men geen onderscheid; niet naar leeftijd, religie noch achtergrond. Bijna tweeduizend keer stond de deur van het inloophuis open voor iedereen om er binnen te lopen. Ontmoeting en gezellig samenzijn; daar draait het om.

Frieda Fennell

 De Parasol werd in 2007 opgericht tijdens een gezamenlijke diaconievergadering van de Hervormde Gemeente en de Gereformeerde Kerk. De Rooms-Katholieke Parochie sloot zich al snel aan bij de initiatiefgroep. Het idee was het creëren van een inloophuis voor alle doelgroepen, gekoppeld aan de wijk West en op een neutrale plaats. Sinds 2017 zit het inloophuis op het sportterrein de Zanderij.

Gevoel van saamhorigheid

Jannie Staal is als bestuurslid en vrijwilliger verbonden aan De Parasol en is enthousiasteling van het eerste uur. “Het gevoel van contact, elkaar ontmoeten en de saamhorigheid vind ik heel bijzonder. Dat is eigenlijk wat me het meest is bijgebleven van al die jaren. De animo was sinds de eerste dag groot. Je merkt dat onze wijk vergrijst en dat er veel alleenstaanden wonen. Deze mensen hebben behoefte aan een praatje, aan contact met een ander en soms een arm om de schouder. Inmiddels zijn we vijf dagdelen per week open voor een kop koffie of activiteiten als bloemschikken, jeu de boules en een gezamenlijke maaltijd. En alles wordt georganiseerd door tientallen vrijwilligers.”

Blijvende impact

Gerda van Bentum is één van de twee coördinatoren. “Het is mooi te zien dat de ontmoetingen hier blijvende impact hebben. Je merkt dat wanneer iemand eenmaal de drempel over is en het eerste contact gelegd is, men ook buiten De Parasol elkaar weet te vinden en helpen.”

Familie

Op 28 september bestond De Parasol twaalf-en-een-half jaar. Door de coronamaatregelen wordt de viering van het jubileum uitgesteld, maar de inloopdagen en activiteiten vinden weer doorgang.

Chiel Woltman loopt wekelijks binnen bij de De Parasol: “Ik ben blind en woon zelfstandig. Via De Parasol ontmoet ik ook eens mensen buiten de slechtzienden-gemeenschap. Ik maak een praatje en doe mee aan activiteiten als breien.”

Ook Silva Shamojan bezoekt het inloophuis graag. “Hier leer je elkaar respecteren, het voelt als familie. Ik kom oorspronkelijk uit Armenië en merk dat ik hier bijvoorbeeld ook de Nederlandse taal beter leer spreken. Sinds kort zet ik me in als vrijwilliger. Dat geeft veel voldoening en het is natuurlijk erg gezellig.”

Het gebouw op het sportterrein staat op de nominatie om gesloopt te worden. Er zijn hoopgevende gesprekken met de Westerkerk en met de Gemeente Ermelo voor nieuw onderdak.

Jannie Staal: “Ik ga ervan uit dat die plannen doorgaan. De nieuwe locatie bij de kerk is mooi centraal zodat we in de toekomst hopelijk nog meer mensen mogen ontvangen.”