‘God is zoveel groter dan we denken’

Ermelo - Nieuwste predikantenaanwas van de Gereformeerde Kerk van de PKN Gemeenten in Ermelo is enthousiasteling Jan Willem Leurgans. Terwijl zoon Quinn zich vermaakt met de computer, huppelt hond Frits vrolijk vooruit naar de studeerkamer, helemaal achter in het huis. Daar snort behaaglijk de kachel. Buiten is het grijs en kil.

Arda Konings

Geanimeerd vertelt de jonge dominee over zijn eerste maanden in Ermelo. Hoe lastig het voor hem is in deze coronatijd om een goed beeld te krijgen van de kerkgemeenschap. Bovendien moeten er nog vele huisbezoeken worden afgelegd. “Duizend leden, dus ga maar na. Ik ontdek wel steeds meer hoor. De mensen zijn prettig in de omgang en direct. Ik krijg altijd wel van iemand via de mail of app, feedback over de preek. Dat vind ik erg leuk. Ik hoor graag of mensen er iets aan hebben gehad. De boodschap overkomt.”

Het mooie van de adventstijd die er nu is, vindt Jan Willem het uitzien naar de komst van Jezus. “De incarnatie van God die mens werd in Jezus, dát is het mysterie. God is zoveel groter en ongrijpbaarder dan wij mensen denken! Dat is geloven. Niet te beredeneren. Of zoals Jezus het zei ‘Wie mij heeft gezien, heeft de Vader gezien’. Dat zijn woorden die me enorm raken.”

De interesse om predikant te worden was er altijd al bij hem, maar is een ontwikkelingsproces geweest. Een geloofscrisis bracht Jan Willem echter voor een aantal jaren in Amsterdam. Gekscherend: “Noem het maar een uitstapje uit de christelijke cultuur waarin ik altijd had gezeten. Dat voelde als een bevrijding. Ik ontdekte het geloof op een andere manier én dat ik niet zonder God kan.” Ook beaamt hij een waarlijk mensen-mens te zijn. “Ik zie God terug in het contact met mensen. Of in goede gesprekken over de rol van God in iemands leven. Dan komt er een mooie verbinding tot stand. Hoe mooi is het als mensen die veel hebben meegemaakt in het leven, hun geloof in God toch behouden!”

Mopperen

Ook in de schepping, de natuur en in de muziek, ervaart Leurgans de nabijheid van God. Zo vindt hij het vreselijk dat er door corona niet gezongen kan worden tijdens de erediensten, maar realiseert hij zich ook heel goed dat ermee gedeald moet worden. Wat dat betreft hoopt hij dat het in de nabije toekomst, weer een beetje wordt zoals het was. “Want”, spreekt hij oprecht uit, “het is niet normaal, deze hele situatie. Enerzijds ervaren we als gelovigen pas het gemis aan iets, als het er niet meer is. In het voorjaar leek de wereld stil te staan. Alles kwam tot rust. De lucht was nog nooit zo blauw en schoon. Er wordt nu weer gemopperd dat het ‘coronagedoe’ zo lang duurt. De kerk is in ballingschap. Net als het volk van Mozes zitten we ongeduldig mopperend in de woestijn. Anderzijds, blijf ik vertrouwen houden. De kerk bestaat al 2000 jaar. Ik hoef die niet te redden. God zorgt immers voor ons!”