Puttense Sarien schreef een dagboek over haar burn-out: ‘Ik was mijn oude ik niet meer’

PUTTEN Ze had alles wat ze zich wenste: een partner, een gevarieerd sociaal leven en een mooi huis. Haar veelomvattende baan in het onderwijs vergde wel veel van haar. Dat ging goed, tot de geboorte van haar eerste kindje. Sarien Nieuwenweg kon als moeder van 30 jaar de ballen niet meer in de lucht houden. Tijdens een vakantie in Portugal met vriendinnen kreeg ze meerdere paniekaanvallen. Met een burn-out en depressie was ze een jaar uit de running. Haar ervaringen beschrijft Sarien nu in een dagboek.

Marco Jansen

Sarien Niewenweg (33) uit Putten is in augustus 2022 voor het eerst moeder geworden. Zoontje Lowie werd erg ziek en moest een week in het ziekenhuis blijven. ,,In die onzekere week ben ik veel angstiger geworden. Ik was erg gespannen en wilde alles doen voor mijn kind. Voorheen werkte ik fulltime, deed ik veel met vrienden, tenniste en boulderde ik. Na die week was ik mijn oude ik niet meer. Ik ging na mijn verlof weer werken, zonder toe te geven dat het slecht met mij ging.”

PANIEK

De klap kwam tijdens een vakantie met vriendinnen. Ze verbleven een lang weekend in Lissabon. ,,We zouden een geel trammetje instappen en ik kreeg ineens een paniekaanval, middenin de stad. Ik kreeg hartkloppingen en het zweet brak uit. Ik moest weg uit deze stad. Het was de laatste avond, de volgende dag vlogen we terug. In het appartement deed ik ademhalingsoefeningen om rustig te worden, maar ik had geen idee wat er met me gebeurde. Ik was boos; dit was ik niet en dit wilde ik niet.”

Na een ‘verschrikkelijke nacht’ vlogen ze weer naar huis. Sarien ging weer aan het werk, het was nog zes weken voor de zomervakantie.  Ze werkt bij een mbo-instelling, doet relatiebeheer met externe contacten, organiseert evenementen en is nog een aantal uren docent Nederlands. Na twee dagen volgde de onvermijdelijke ziekmelding.

Een coach zei dat ze overwerkt was. Het advies: stoppen met werken. ,,Ik wilde alles goed doen en alle ballen hooghouden. Als je alles op 120 procent wil doen, op je werk, sociaal en thuis, dan zit je in reservetijd en herstel je niet. Eenmaal thuis was ik oververmoeid en viel helemaal stil. Ik had mezelf helemaal over de kop gewerkt.”

Om weer te ontspannen adviseerde een arbo-arts om op vakantie te gaan. Maar ze kon niet meer tot rust komen. ,,Met mijn man Yorick en zoontje Lowie, die toen bijna een jaar oud was, gingen we met een camperbusje naar de Ardennen. Het regende alleen maar. Ik raakte weer in paniek en na drie dagen moesten we alweer naar huis. Ik had hartkloppingen en pijn op mijn borst. Ik kon niet eten en niet slapen. Roken deed ik vroeger alleen op feestjes. Maar nu had ik de sigaretten nodig om rustig te worden. In mijn hoofd bleef het maar doorgaan.”

WEG NAAR HERSTEL

In de zomer van 2023 keerde ze terug bij haar ouders om thuis te slapen. Van haar huisarts kreeg ze slaapmedicatie en werd verwezen naar de crisisdienst van de GGZ. Een psycholoog zag al snel aan haar klemmende kaken wat er mis was. ,,Ik had een paniekstoornis en een depressie. Dat konden ze heel goed behandelen en eindelijk vond ik de juiste hulp. Door kalmeringsmiddelen gecombineerd met antidepressiva, voelde ik de onrust niet meer. Ik knapte na een paar weken weer wat op.”

In haar dagboek beschrijft ze haar verdere weg naar herstel. Sarien had veel baat bij psychomotorische therapie. ,,Ik deed bewegings- en springoefeningen in een gymzaal, dat heeft mij zo geholpen. Als nu lichte paniek opkomt, weet ik hoe ik er mee om moet gaan. Rustig ademhalen of even sporten.”

In oktober 2023 voelde ze zich langzaam beter worden. In december kwam ze weer koffiedrinken op het werk en begon het geleidelijk opbouwen. Van een paar uurtjes in de week richting drie dagen. In juni 2024, een jaar na haar ziekmelding, is ze weer beter gemeld. Maar vrij snel stopte ze weer met werken. Nu met een fijne reden: ze ging met zwangerschapsverlof. ,,Kace is september geboren. Toen was de ervaring wel goed: dat een geboorte van een gezond kind ook mooi, liefdevol en rustig kan zijn.”

SARIEN 2.0

Sinds januari 2025 werkt ze weer vier dagen. ‘Sarien 2.0’ is een ander persoon dan voordat ze uitviel. ,,75 procent is mijn nieuwe motto. Ik heb ontdekt dat af en toe ruimte en rust goed voor mij is. Daardoor kan ik mijn gedachten laten dwalen en kan ik nieuwe ideeën laten ontstaan. Zo neem ik bijvoorbeeld tussen belangrijke afspraken even een pauze. Dat geeft mij lucht en zo voel ik mij krachtiger, energieker en beter.”

Ze is niet voor iedereen dezelfde Sarien gebleven. ,,De weekendjes weg met vriendinnen doen we al sinds we 16 zijn. Veel wijn drinken, lekker eten en de stad in gaan. Voor de meesten is dat om op te laden, voor mij het tegenovergestelde. Ik merk nu dat ik slecht zonder mijn kinderen kan, ik wil er voor hen zijn. In plaats van naar de kroeg ga ik liever wandelen in de natuur. Vroeger vond ik alles leuk en zei ik overal ‘ja’ op. Nu heb ik op de harde manier geleerd keuzes te maken. Worstelen hoort bij het leven, maar dit wil ik nooit meer.”

Over burn-out en depressie wordt weinig gepraat. Het schrijven van een dagboek over haar uitvallen hielp bij de verwerking. ,,Tijdens mijn ziekte hield ik het in kleine kring, nu wil ik er meer openheid aan geven.”

‘Ik heb er genoeg van’ is verkrijgbaar voor 17,99. De boeklancering is op vrijdag 3 juli (inloop 15.00 uur) in de Pluktuin in Putten.

Lees ook

Finn (2) verloor na hersenvliesontsteking zijn gehoor waardoor leven ouders ook op zijn kop staat: ‘Gebarentaal niet alleen voor doven’