Enorm veel hulpgoederen binnengebracht bij Turkse moskee in Harderwijk voor slachtoffers aardbeving, nu vooral geld nodig

HARDERWIJK Na de aardbeving in Turkije en Syrië op 6 februari is er bij de Turkse Mehmet Akif Ersoy Moskee de hele week activiteit. Op het terrein staat een volle vrachtwagen klaar voor transport naar Turkije. Tegen de muur van de moskee staan gesealde pallets voor een tweede transport. In en om de moskee zijn vrijwilligers nog druk met het selecteren en sorteren van binnengebrachte goederen.

Belgin Deveci en Osman Auci coördineren de inzameling. Jassen, dekens, schoenen, babyartikelen, campingbedjes, slaapzakken, hygiëne artikelen; er is van alles gebracht. ,,We hebben maandagavond vanuit de moskee een oproep gedeeld via onze Whatsapp groepen en social media. Vanaf dinsdag kwamen mensen spontaan spullen brengen. Winterkleding, dekens, kachels en dekbedden zijn het hardst nodig, want het is heel koud in het getroffen gebied. We zijn nu drie dagen aan het selecteren, sorteren en per categorie inpakken. Er hebben zo’n 200 vrijwilligers meegeholpen: uit de Turkse gemeenschap maar ook andere inwoners van Harderwijk”, vertelt Deveci (46).

,,Twee bussen brachten spullen naar Arnhem en Rotterdam, maar omdat we zoveel kregen, hebben we een vrachtwagen geregeld die zaterdagochtend vertrekt en toen het bleef komen, is er een tweede transport geregeld, dat maandagochtend vertrekt. Nu onze vrachtwagens bijna vol zijn, is er nu vooral geld nodig.” Imam Abdulkadir Basol (32): ,,Alle benodigde papieren zijn via het Turkse consulaat in Den Haag geregeld. Het gaat in Turkije naar twee grote hulporganisaties: Kizilay en Afad. Zij brengen het naar de getroffen gebieden in Turkije.”

Je wilt er heel graag heen om wat voor de familie te betekenen

Deveci woont al 43 jaar in Nederland. Gaziantep, één van de getroffen steden, is haar geboortestad waar ze een of twee keer per jaar naar toe gaat. ,,Ik ben er in september nog geweest. Het is onvoorstelbaar en het raakt me als ik de beelden zie van de straten waar ik heb gelopen. Ik heb daar familieleden wonen en ook in Elbistan en Malatya, twee andere getroffen steden.” Ze zag de ochtend na de ramp berichten met vragen over haar familie. ,,De familie was zo overstuur dat ze niet zelf konden bellen. Wij zijn meteen iedereen gaan bellen en gelukkig hoorden we dat de meesten ongedeerd waren, maar een aantal ook onder het puin lagen. Mijn neven en nichten waren veilig, maar een neef van mijn schoonvader met zijn gezin van vier  en ook twee aangetrouwde familieleden zijn overleden. Je wilt er heel graag heen om wat voor de familie te betekenen. Maar het is heel triest dat het zo ver weg is: 3.800 kilometer. Daarom ben ik ook een doneeractie begonnen, zo kan ik ook wat doen.”

Ze zijn erg blij met alle steun. ,,Studenten hielpen sjouwen, bedrijven brachten o.a. verhuisdozen, pallets en vuilniszakken. We kregen donaties en kortingen toen we dekbedden wilden inkopen. Jongeren kregen vrij om te helpen, ouderen brachten spullen. Er zijn inzamelacties op basisscholen. Burgemeester en wethouder zijn geweest. Het meeleven doet ons ontzettend goed. Het voelt of we samen sterk staan. We willen iedereen van harte bedanken!”

Marco Jansen