Internationale Vrouwendag in Ermelo: ‘Omdat het hierbij stilstaan nog steeds nodig is’

ERMELO ,,Is het vieren van Internationale Vrouwendag nog steeds nodig?” Een vraag die mensen stellen aan Erna Vromen, maatschappelijk werker van Welzijn Ermelo. ,,Het levert mooie gesprekken op over de positie van vrouwen, en mannen.” Dat laatste voegt ze toe met een glimlach, want die doelgroep heeft geen eigen dag. Maar is dat nodig? 

Suzanne Vooren

Internationale Vrouwendag, elk jaar op 8 maart, staat wereldwijd in het teken van de sociale, economische, culturele en politieke prestaties van vrouwen. Stilstaan bij vrouwenrechten is niet alleen om vooruitgang te vieren, maar ook om stil te staan bij ongelijkheid die nog steeds bestaat, zoals loonverschillen, ondervertegenwoordiging en geweld tegen vrouwen.

Wereldwijd zijn die verschillen groot, maar ook in Ermelo is de vrouw niet overal in dezelfde mate aanwezig als de man. Kijk maar naar de politiek. Het college van burgemeester en wethouders is momenteel een mannenbolwerk. Ook de kandidaat wethouders, die tijdens de gemeenteraadsverkiezingen officieel zijn aangewezen, zijn mannen. Weliswaar zijn drie van de zeven lijsttrekkers vrouw, een keurig percentage, maar inzoomen op de kandidatenlijsten geeft echt een ander beeld. Slechts 27 procent van de kandidaten is vrouw.

VERBINDEN 

Erna is blij met de aandacht die er is voor Internationale Vrouwendag. ,,In heel Nederland worden evenementen gevierd. In Ermelo doen we dat hier in een zachte vorm op zoek naar verbinding. Tegelijkertijd is er een avond over krachtig leiderschap met Ermelose politici. Daar gaan onze hartjes wat sneller van kloppen. Dat er vrouwen opstaan, kracht uitstralen en voor rechten strijden.”

Erna Vromen opent internationale vrouwendag samen met de vrouwen die hebben geholpen in de organisatie. - BDU Media

De avond van Welzijn Ermelo draait om verbinding zoeken, met elkaar, tussen vrouwen en tussen culturen. Ruim zestig Ermelose dames hebben hun weg gevonden naar de bijeenkomst, met een schaal eten om samen te delen. In de zaal hangen werken van kunstenares Dilyse Buter, die speciaal voor Internationale Vrouwendag schilderijen maakte. Naast een opening van Laleh Rahmani, gaan de vrouwen samen dansen. ,,Een dans die ze zelf maken waarin ze elkaar anoniem wensen aanreiken.”

VROUWENRECHTEN

Laleh opent de avond met een persoonlijk verhaal. Zij is van geboorte Iraanse en als vijftienjarige in 1994 gevlucht voor de politieke onderdrukking waarbij vrijheid van meningsuiting garant staat voor problemen. De vrouwenrechten zijn een belangrijke bron van protesten de afgelopen jaren. ,,De situatie in Iran is weer actueel. Maar de rechten voor vrouwen zijn daar, sinds ik uit het land vertrok, niet veranderd. Vanaf de moord op een vrouw die wat haar toonde in 2022, zijn er 90.000 Iraniërs om het leven gekomen die protesteerden voor de vrijheid van vrouwen.”

Laleh geeft verdere uitleg over de situatie daar. ,,Met de regimeverandering in 1978 gingen vrouwen van veel vrijheid naar een situatie waarbij de vrouwenrechten volledig zijn ingeperkt. Vrouwen mogen niks in Iran, zelfs niet zingen, dat is alleen voor de mannen. Zonder toestemming van hun echtgenoot mogen ze nog steeds niet werken of reizen.”  

Laleh Rahmani vertelt haar persoonlijke verhaal over het vluchten uit Iran. - BDU Media

DANSEN

Laleh hoopt dat er verandering komt in Iran, voor vrouwen en mannen. ,,Dat mensen daar dansen in de straat vanwege de dood van een leider, is veelzeggend.” 

Haar verhaal is krachtig, van een vrouw die heeft moeten knokken om te komen waar ze nu staat. Het verschil met Nederland is groot en niet vergelijkbaar. Maar ook hier is nog veel winst te behalen.

Ongeveer zestig Ermelose vrouwen waren aanwezig bij internationale vrouwendag. - BDU Media

Lees ook

Ontspannen lopen in de natuur met groep vrouwen die aan Slowrun doen: ‘Het hoeft niet sneller of verder’