Ontmoetingsavond Statushouders en Buurtgenoten

Op 9 april j.l. vond een bijeenkomst plaats van statushouders en buurtgenoten in De Heerlickheijd van Ermelo. Statushouders zijn vluchtelingen die hier mogen blijven omdat het niet veilig is om terug te keren naar de eigen vertrouwde omgeving en die wachten op een woonplek in Nederland. Rond 35 buurtgenoten waren die avond afgekomen op de uitnodiging van het COA, het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. Een aantal van hen vormt de klankbordgroep.

Doel van de avond is snuffelen en kennismaken en vertrouwd raken met elkaars verschillende culturen.

                Zo’n 70 mensen in totaal waren deze avond bijeen in een grote zaal van het hotel. Culturen die voor velen vreemd zijn of minder bekend: Somaliërs, Syriërs, Ethiopiërs en mensen uit Eritrea ontmoetten elkaar.

De reactie en de houding was van iedereen heel verschillend. Sommigen waren afwachtend, anderen stapten makkelijk op mensen of een groepje mensen af, in dat opzicht lijken er géén verschillen.

                Er werden spelletjes gedaan zoals sjoelbak, met zorgvuldig bijgehouden puntenlijsten, van een voetbalspel werd druk gebruik gemaakt. Er werd getekend met de kinderen, die ook ruim deel uitmaakten van de avond. De kinderen vlogen soms pijlsnel op de snacks af die er stonden, heel vermakelijk!

Pogingen om gesprekjes te voeren gingen met ‘handen en voeten’ en ook met Google translate. Veel verder dan: “hoe heet je”, “hoe oud ben je”, “heb je kinderen” kwamen we niet maar het was toch heel goed.

                Een vader wenste ons met behulp van het vertaalsysteem Gods zegen en dankte ons dat hem en zijn gezin een plek gegund wordt in veilig Nederland. Dat ervoeren wij als ontroerend en indrukwekkend. Lang niet iedereen is goed gebekt en kan of durft zich te uiten.

                Meisjes en vrouwen gaan dikwijls anders gekleed dan wij gewend zijn. Hier en daar heel kleurrijk en soms gesluierd in sobere kleuren, ingetogen donkerblauw, fraai stemmig paars enz.

                Het COA, begint standaard zo snel mogelijk met het aanleren van de Nederlandse taal, de grammatica en de uitspraak. En dat blijkt niet zo makkelijk te zijn. Hoewel, tot verbazing van verschillende buurtgenoten waren er kinderen die vertelden drie maanden in Nederland te zijn en die toch al een aardig gesprekje bleken te kunnen voeren.

Fietsen wordt ook zo snel mogelijk geleerd. Vrouwen leren dat niet graag van mannen en de vrouwen die andere vrouwen proberen te leren fietsen zijn er minder bedreven in: ‘het zetje’ geven om de balans te vinden gaat hen over het algemeen minder goed af.

De lekke band is een groot vraagteken voor deze nieuwe fietsers. Ja, band lek, fiets op de kop....en dan??? Vanzelf lost dit ongemak zich niet op! Dus is besloten een bandenplak-instructie te gaan geven.

                Kortom: het was een leerzame en nuttige avond die mensen bij elkaar bracht.