Vierde NERO Veluwse Trailrun: ‘Lekker sporten in de Ermelose natuur zonder heisa’

ERMELO De vierde editie van de NERO Veluwse Trailrun over de Ermelosche heide en door het Speulder- en Sprielderbos werd zaterdag onder mooie loopomstandigheden gelopen. Vanaf het Traildorp achter de Generaal Spoorkazerne in Ermelo startten twaalfhonderd deelnemers voor afstanden over 1, 8, 15, 21 of 30 kilometer. Ook was er een TrailWalk. 

Frieda Fennell was een van de deelnemers. Een verslag van de dag.

Geen herrie in het bos, maar een bijna idyllische sfeer hangt er in het Traildorp als ik in de ochtend mijn fiets parkeer. Mijn eerste hardloopevenement ooit; 21 kilometer over heide en door bos. Hoe zal het me als rookie vergaan?

VRIJWILLIGERS EN MIDDENSTAND

Er was geen startnummer meer over voor deze vierde editie van de Veluwse Trailrun, laat organisator Gerard Peek me weten. ,,Het is zaak om niet te grote stappen te nemen in de groei van een evenement want dan gaat het knellen wat betreft crew en logistiek. Zonder de 70 Ermelose vrijwilligers en de middenstand rent hier niemand vandaag. Zij maken dit mogelijk.” 

SPORTEN IN DE NATUUR

Het speciaal opgezette Traildorp is overzichtelijk met omkleedruimtes, garderobe, watertappunten, toiletten en voor de bikkels douches met koud water. Ook staan er enkele trucks met food & drinks. De sfeer is gemoedelijk. ,,Het is een nieuwe trend”, vertelt Peek. ,,Mensen komen om lekker te sporten in de natuur zonder heisa en daar spelen we op in. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers is met 46 jaar dan ook best hoog.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Deelnemers aan de TrailWalk van de Veluwse Trailrun. - Stichting VeluweSportief

KIDS-JOGG-TRAIL

De jonkies bijten om 10.00 uur het spits af voor de 1km Kids-JOGG-Trail, zo ook mijn zoontje Bent. Hij loopt zijn twee rondjes met een 25-tal andere kids; een oproep aan iedereen om het voort te zeggen zodat er volgend jaar meer kids aan de start staan. Hij glundert bij het omgehangen krijgen van de medaille. Deze zal vanavond op zijn nachtkastje liggen. 

STARTSCHOT 21 KILOMETER

Om 12.00 uur klinkt mijn startschot. De eerste kilometers zet ik mijn voetstappen tussen de bloeiende heide. De andere deelnemers in een kronkelende sliert voor me op de smalle paadjes tussen het felle paars. 

Ik zet mijn voetstappen tussen de paars bloeiende heide

Ik pak mijn eigen tempo en geniet van de prachtige omgeving. Bij het ingaan van het Speulderbos worden we enthousiast toegejuicht door toeschouwers. Op een bord de tekst: ‘Het gaat sneller als je lacht’. Met een glimlach ren ik verder. 

(Tekst gaat verder onder de foto)

Frieda is klaar voor de start van de 21km Damhert TrailRun. - Eigen foto

LAATSTE KILOMETERS

De temperatuur daalt een aangename paar graden en maken de kilometers naar de eerste foeragepost een plezier. Ik haak aan achter een stel trailers dat ‘mijn tempo’ loopt. De eerste 15 kilometer gaan lekker. Maar het venijn zit hem in de staart. 

Het gaat sneller als je lacht

Langzaam beginnen de kuiten te strammen terwijl de hei voor me opdoemt. De laatste kilometers. Her en der aanmoedigingen: ‘Nog een stukje’. Dit ‘stukje’ voelt als een marathon op zich. Ik zet het ene been voor het andere. Een kudde schapen laat zich door de herder over de hei leiden, een prachtig gezicht. Dan de laatste kilometer, ik ruik de finish, neem de laatste aanmoedigingen in ontvangst en gooi mijn armen in de lucht.

FELICITATIES

Zoonlief brengt me een bos bloemen, manlief feliciteert me met mijn eerste ‘halve marathon’. We nemen plaats op een hooibaal voor de pianokar van singer/songwriter en theatermaker John Vis. Ingetogen, doch enthousiast, speelt hij voor de trailers die hun prestatie vieren met een 0.0-biertje dat deelnemers na aankomst wacht. Als ik in de rij aansluit, begrijp ik dat de 0.0 op is. ,,Dat is ieder jaar het geval”, hoor ik naast me. Dan maar een biertje met alcohol.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Trailers genieten na in het waterige zonnetje in het Traildorp. - Stichting VeluweSportief

EVENEMENT NAAR MIJN ZIN 

We praten nog een beetje na. Het weer werkte deze dag fantastisch mee; met een temperatuur van rond de 20 graden en matige bewolking ideaal hardloopweer. De paden waren goed begaanbaar en duidelijk uitgepijld. Op mijn eerste hardloopevenement ontbrak het me aan niets. Een evenement naar mijn zin. Niet over de top, maar in balans met de natuur. Voldaan stap ik op de fiets en zet de benen nog een keer aan het werk. Eenmaal thuis komt de man met de hamer dan echt. Benen omhoog en nagenieten.