Columnist Jos Jongeling ervaart dat mensen met een visuele beperking buiten de inclusieve aanpak van overheidsbestuurders vallen...
21 februari 2026 om 17:30 ColumnERMELO Een basisregel van personen die een overheidsfunctie bekleden is: regeren is vooruitzien. In dat kader is er een boekje verschenen waarin wij als gemeenschap worden voorbereid op de meest rampzalige omstandigheden die we kunnen verwachten: Denk vooruit!
Vanuit klimaatverandering, vanuit overheden die elkaar op lokaal en internationaal niveau bestrijden, vanuit een veelvoud aan terroristische groeperingen die om ondoorgrondelijke drijfveren de wereld naar hun hand willen zetten.
Dit boekje geeft richtlijnen voor het moment dat al die rampen over ons komen. Zodat we er niet door worden overdonderd.
Het boekje is landelijk verspreid en valt ongevraagd in je brievenbus. Aan alles is gedacht. Er zijn aangepaste versies voor mensen die onze taal niet machtig zijn. Zelfs voor mensen die doof zijn. Dat verbaasde mij nogal. Volgens mij kunnen die wel lezen toch?
De enige groep die er buiten valt zijn de mensen met een visuele beperking.
In mijn speurtocht naar het waarom ervan heb ik talloze instanties benaderd om het antwoord hierop te krijgen. Met als enig resultaat dat iedereen naar iedereen wees. Het bleek vechten tegen de bierkaai. Nu heb ik met bier niet zo’n probleem, maar die kaai staat me niet aan.
Het landelijk aanspreekpunt van de overheid – telefoonnummer 1400 – wees naar de NCTV, de terrorismebestrijdingsclub. Zij verwezen mij weer terug. Ook bij organisaties die normaal gesproken de aangepaste leesvormen voor blinden en slechtzienden verzorgen liep ik tegen een blinde muur.
Uiteindelijk kreeg ik te horen dat er op de site van Denkvooruit.nl een PDF document te lezen is over het onderwerp. ,,Maar als je nou geen computer hebt of er niet mee om kunt gaan?”, was mijn vraag. Antwoord: ,,We gaan ervan uit dat iedereen tegenwoordig een computer heeft en er mee kan werken.”
Mijn antwoord: ,,Dat is net zo min waar als dat iedereen kan autorijden. Met mij aan het stuur kom je niet ver. Bovendien wanneer de elektriciteit uitvalt is de computer waardeloos.” Zelfs dat hielp niet. Ik mocht wel mijn naam achterlaten.
Ik legde het moede hoofd in de schoot.
Tot mijn verbazing werd ik een paar dagen later gebeld door een instantie die nu ernstig van plan is om dit tekort uit de wereld te helpen. De productie van deze aangepaste leesvorm voor visueel beperkten kan nog wel even duren.
Ik heb dus maar een mail verstuurd aan: Trump, Poetin, Iran, China en andere politiek niet toerekeningsvatbare personen en landen. Tevens aan een aantal prominente terroristische cellen, klimaatgodinnen en weergoden, met het verzoek nog even te wachten met acties tot het boekje inderdaad in mijn brievenbus is gegleden.
Jos Jongeling
josjongelingmuziek@outlook.com
