Columnist Marthijn van Leeuwen over zomer(on)zin: ‘Ik heb zojuist een engel ontmoet en niet herkend’

Het was eind juni. Geen tijd voor meikevers dus. Bovendien: meikevers hadden dit seizoen de proporties van een plaag. Ik heb ’s avonds op weg naar huis menig aanvaring gehad. Dan hing er weer zo’n beest in m’n haar of aan m’n jas. Tanden op elkaar, beetpakken en loslaten in de berm. Dat was mei.

Nu was het eind juni. Ik ging -als gebruikelijk- op de fiets naar een vergadering. Ik zie dat er iets gebeurd is op het fietspad. Er staat een fiets geparkeerd en iemand kruipt over de grond. 

De barmhartige Samaritaan wordt in me wakker, zij het niet van harte, want ik moet ook dóór! Bijzonder aan de situatie: de persoon die over de grond kruipt kijkt niet op of om, ziet geen gevaar in mij en zeker geen reden om plaats te maken. 

Dus rem ik af. Dan zie ik het. Een meisje -of was het een jonge vrouw- probeert een traag kruipende meikever naar de berm te helpen, zodat ze niet overreden zal worden… Eind juni!! Ik zeg: dat is een meikever! Zij zegt: oh, dat wist ik niet. Iedereen vindt het enge dingen. Ik vind ze mooi en deze wil ik helpen, dat er niemand overheen rijdt. 

Tsja, de Bioloog in mij komt de Samaritaan te hulp. Ik doe wat ik graag doe. Ik doceer: een meikever leeft maar een paar dagen als kever. Dat is zo ongeveer het laatste na een aantal jaren van eitje tot larve in de grond. In mei komen ze dan uit de grond als kever -dit jaar zijn het er erg veel- en paren ze, leggen eitjes en dan gaan ze dood. Dus dat deze zo sloom is, komt omdat ie haast dood is en dat hoort ook zo bij meikevers. Eind juni zeker.

Inmiddels kan ik passeren zonder de kever te pletten. Ik haast verder. Pas dan komt ie binnen. Ik heb niet eens haar gezicht gezien! Zij zag vooral de bijna gedode meikever. Ik had haar duidelijk gemaakt: zinloos, wat je doet. 

Maar is dat niet juist het Koninkrijk in deze wereld? Zinloos voor mensen die houden van efficiency en rendement, van zelfgekozen vriendschappen en carrière en liever geen relaties die wat van je vergen. 

Ik schrik ervan. Ik heb zojuist een engel ontmoet en niet herkend. Nou ja, niet op tijd om haar aan te kijken. Wel op tijd om er iets van te leren. Want ik mag me erop verheugen bij alles wat ik doe, dat het niet tevergeefs is. Omdat ik weet: wat je in liefde doet is nooit zinloos. 

Dat je daar pas eind juli achter bent.

Ds. Marthijn van Leeuwen

Lees ook

Columnist Marthijn van Leeuwen over de nacht van gebed: ‘Bij een conflict wordt het voertuig van religie gebruikt om de strijd aan te gaan’